Од нашата содржина

Ова е интернетско продолжение на култната радио емисија „Паноптикум“, дело на нашиот реномиран ветеран во радио-новинарството, Љупчо Димитровски.

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

256. Таен знак Со таен знак се разбираме дека не треба да се откриваме.   257. Чист воздух Прашувам преселник…

Дознај повеќе

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

231. Во разгор Во разгор на безначајности тој не се помрднува од место.   232. Зазбивтан Еве ме конечно на…

Дознај повеќе

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

196. Единствена возбуда Возбуда во песна што не завршува.   197. Меѓу деца Сум со деца во знајни и незнајни…

Дознај повеќе

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

191. Големи јадови Скориваат јадови бессилие и страд.   Утре Иде утре ненадејно со мене како без мене.   Горчина…

Дознај повеќе

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

221. Без покрив Уште само темел камен од куќава без покрив.   222. Исчекување Белки конечно ќе ги раздува ветриште…

Дознај повеќе

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

201. Ветриште Ветриштево развева мрачнина, а навева мразнина безимена.   202. На сретпат Секое пладне на сретпат е човек гладен…

Дознај повеќе

Истражувај