fbpx

СВЕТОВИ, поезија/ припеви, 76-80

76. Гнездо

Свила гнездо ластовица
под стреа на мој дом,
па го оставила празно.
Споделила со мене
дел од живот
или дел од смрт,
па полетала
дал на север дал на југ
со свое јато.
Можеби ќе долета пак
да се вгнезди во него,
да одмори
и нов пород да израсне
за одлетување.

77. Под камен

Под каменов
на кој долго одморам
слушам жива вода.
Можеби извор
не под него, а во него
пред бликнување.
Или тоа мене
само ми се присторува.

78. Сушно време

Предолго трае
сушново време
дојдено од нигде
колку кај мене,
толку во мене.
Дури и коренот
ми го исушува.

79. Празен град

Конечно празен град
на доглед,
како сите други исти
како него.
Умре последен живот
утрово
сосе свое минато,
па почна сам од себе
да се урива,
да се сотира,
да се престорува
во урнатини, во молк.

80. Пред огледало

Стои таа пред огледало
и никако да се препознае
каква што била вчера.
Не верува оти мигум
ѝ го прикажува
венеењето
на нејзината убавина.
Дека е среде криво,
решава да го искрши
на парампарчиња.

Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено било какво преземање на делови или цели содржини, ниту во оригинал ниту како извор и преработка за други содржини, без одобрение на авторот и/или издавачот (сопственикот) на овој портал. За секоја злоупотреба-непочитување и злоупотреба на правата, издаваме фактура со задолжителна финансиска обврска.
За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.