Во скудно време човекот најпрво го губи вишокот, а потоа почнува да разбира што навистина му е неопходно. Тогаш надежта и вербата не се украсни зборови, туку последни внатрешни потпори. Надежта му кажува дека болката нема да биде вечна, дека грижата ќе се одболи и дека човекот може повторно да се врати кон себе. Вербата, пак, не е само верување во чудо, туку доверба дека животот сѐ уште има смисла, дека доброто не е залудно и дека човекот не смее да се откаже од сопствената исправеност.

Народните пословици за надежта се мудри токму затоа што не се наивни. Тие знаат дека надежта може да нахрани, но и да измами; да го крене човекот, но и да го задржи во празно чекање. Затоа народот не ја слави надежта како слепо очекување, туку како сила што мора да се придружи со дело. Исто е и со вербата: таа не се купува, не се продава и не се остава на други. Таа се докажува во однесувањето, во добрината, во самоконтролата, во почитта кон послабите и во способноста човек да не прави зло дури и кога може.

Во овие пословици, македонски и светски, надежта и вербата се две лица на истата човечка борба. Едната гледа напред, другата стои длабоко во човекот. Едната шепоти дека ќе мине, другата потсетува дека треба да се издржи исправено. А песната што следи живее токму во тој простор – меѓу чекањето и довербата, меѓу болката и човечката решеност да не се згасне однатре.

Македонски народни пословици

-Кој се надеи на надеш, не ќе има вадеш;
-Таткото и мајката голема надеж имаат од челадта;
-Надежта е добар појадок, ама лоша вечера;
-Од надеачка немат живеачка;
-За грешка ако не те казнат, казни се. Во протива живот ќе живејш, ама душа ќе ти ет горделива и се полута;
-Варди се од оној што нема вера и што не веруа у Бога;
-И на себе и на други да веруаш, ама никоаш да не заборааш добри рабоќе да прајш;
-Вера нито се купуа, нито се продаа, а најлошо е да им се остаи на друзи;
-Ти мојш и планина да преместиш! Не чекај, премести ја коа ти застојала на пато;
-Ако не веруваш дури можиш, нема да ти веруваат кога ќе мораш.

Пословици од народите на светот

-Надежта е леб за несреќникот (Персиска);
-Надежта е повеќе храна за сиромавиот отколку за богатиот (Руска);
-Надежта е како млекото: ако малку подолго се држи, се скиселува (Италијанска);
-Надежта има длабоко дно (Чешка);
-Од златни сништа луѓето се будат гладни (Англиска);
-Надежта е богата со илузии (Француска);
-Кој живее во надеж, игра без музика (Германска);
-Во што се состои вербата?
-Да се прави што е можно помалку зло, а добро да се прави во изобилие.
Тоа не се празноверни ритуали кои треба да се исполнат.
Добрина спрема послабите, почит спрема оние што тоа го заслужуваат, контрола над самиот себе и добронамерност спрема сите суштества.
Ете го ритуалот кој треба да се исполнува на секое место (Будистички запис);
-Подобро е да им веруваш на своите очи, отколку на туѓи зборови (Балкански народи).