fbpx Прескокни до главната содржина

Како никогаш

Тој веќе дамна не знае
колку досега семиња фрли
во оваа земја пустошна
незакоренети развеани
од жежок ветер како оган
што да не остана ни трага
зад негово постоење
со минато изминато време
а само голи камења
во неизмерна далечина
на доглед на око самотно
во длабок молк потонато
во сончевина слепотна
што ослепува
што зеници гасне
како никогаш да не била
толку безнадежна умората
негова
по толку бесцелни лунѕања
без сенка без тело без дух
бесмислен глас онемен
заедно со миг на празнина
меѓу него и нов почеток
тоа е нераскинлива врска
со мртви во песни
со тишини неиспеани
на мртви заборавени
камени како никогаш
да не постоеле пред него
дека некогаш постоеле
семиња фрлени
во оваа земја пустошна
незакоренети развеани.

ОГОН ВО ПУСТОШИЈА, Огон, поетска студија, 30

За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.

Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено какво било преземање, копирање, објавување или преработка на делови или цели содржини од овој портал без претходно одобрение од авторот, редакцијата и/или издавачот. За секоја повреда на авторските и сродните права, Паноптикум го задржува правото да побара надомест и соодветна правна заштита.

Уредничка напомена: Во подготовката на содржината може да се користи дигитална/AI асистенција како помошна алатка за јазична, структурна, истражувачка или визуелна обработка. Финалниот текст е уреднички прегледан и објавен под одговорност на авторот и/или редакцијата. Главната илустрација на написот може да биде фотографија, авторска/архивска слика или AI-генерирана концептуална илустрација создадена за визуелна поддршка на текстот.