НЕШТО ИДЕ НЕКАКО САМО ОД СЕБЕ, поезија/двостишија

Потребно време за читање: < 1 минута

396. До залез

Бевме заедно до залезот
на месечината. Потоа никогаш.

397. Мојата оставнина

Мојава оставнина од живот
никому нема да му ја подарам.

398. Рамносилни

На мегдан рамносилни
срца, души и трепети.

399. Непростливо дело

Предизвика непребол
во неговото живуркање.

400. Во збег

Засега збегов е таен
под ведрово небо.

Leave the first comment