Договорот на Никола Јокиќ со Денвер Нагетс би можел да стане највредниот во историјата на НБА, но приказната сè уште не е завршена. Српскиот центар нема потпишано нов договор, иако јасно најави дека планира тоа да го направи следното лето. Доколку се остварат сегашните финансиски проекции, тој би можел да добие околу 360 милиони долари за пет сезони.
Разликата меѓу потврдената информација и медиумската сензација е важна. Јокиќ не објави дека веќе се договорил за точна сума, ниту Денвер официјално соопшти дека потписот е ставен. Она што е познато е дека неговото чекање има силна финансиска логика и дека самиот кошаркар повторно ја изрази желбата да остане во клубот во кој ја мина целата НБА-кариера.
„Ќе потпишам следната година – ако ме сакаат“
За време на медиумскиот ден на Денвер, одржан на 28 септември, Јокиќ беше повторно прашан за својата иднина. Неговиот одговор беше во препознатливо мирен и шеговит стил: ќе потпише следната година – „ако ме сакаат“.
Зад шегата стои прилично јасна порака. Јокиќ не покажува намера да го напушти Денвер, а раководството на клубот тврди дека нема загриженост околу неговата иднина. Тој и претходно изјавуваше дека сака целата кариера да ја помине како играч на Нагетс.
Официјалната страница на НБА потврдува дека Јокиќ планира да го одложи потпишувањето до следното лето, кога ќе му бидат достапни поповолни договорни услови.
Зошто не прифати околу 278 милиони долари веднаш?
Јокиќ во моментов може да потпише четиригодишно продолжување проценето на околу 278 милиони долари. За речиси секој професионален спортист тоа би била понуда што се прифаќа без долго размислување. Но за трикратниот најкорисен играч во НБА математиката изгледа поинаку.
Со чекањето до летото 2027 година, Јокиќ може да не ја искористи играчката опција за сезоната 2027/2028 и потоа, како слободен агент, да склучи нов петгодишен максимален договор со Денвер. Според сегашните проекции за растот на ограничувањето на платите во НБА, вредноста на тој договор би можела да достигне приближно 359,5 до 360 милиони долари.
Тоа би значело околу 80 милиони долари повеќе од договорот што може да го прифати сега, но и дополнителна загарантирана сезона. Затоа неговото одложување не мора да се толкува како незадоволство или најава за заминување. Засега изгледа како внимателно пресметана деловна одлука.
Дали тоа навистина ќе биде најголемиот договор во историјата?
Ако Јокиќ навистина потпише петгодишен договор вреден околу 360 милиони долари, тој во моментот на потпишувањето би можел да стане највредниот договор според вкупната сума во историјата на НБА.
Сепак, конечната вредност сè уште не може да се запише како факт. Максималните договори во НБА се пресметуваат како процент од официјалното ограничување на платите, а точниот износ за сезоната во која би започнал договорот сè уште не е утврден. Ако ограничувањето порасне повеќе или помалку од очекуваното, ќе се промени и сумата.
Затоа попрецизно е да се каже дека Јокиќ е пред можност да потпише рекорден договор, а не дека веќе го потпишал.
Ретката клаузула што би му дала право на последниот збор
Во дел од медиумските написи се наведува дека Јокиќ бара целосна клаузула за забрана на размена, позната како no-trade clause. Но јавно достапните и веродостојни извори не потврдуваат дека тој ја поставил оваа клаузула како формално барање.
Потврдено е нешто друго – ако следното лето склучи нов договор како слободен агент, Јокиќ ќе може да преговара за таква заштита. Таа не се доделува автоматски и мора да биде прифатена од клубот.
Целосната клаузула за забрана на размена значи дека клубот не може да го испрати играчот во друга екипа без негова согласност. Практично, кошаркарот добива право да ја одобри или одбие секоја потенцијална размена.
Таквата привилегија ја добиваат исклучително мал број играчи. Според правилата на НБА, кошаркарот мора да има најмалку осум години стаж во лигата и најмалку четири сезони во клубот со кој го потпишува договорот. Јокиќ ги исполнува двата услова, но клаузулата би била предмет на преговори, а не загарантиран додаток.
Од 41. избор на драфтот до најскапиот играч во лигата
Можниот рекорден договор звучи уште поневеројатно кога ќе се погледне почетокот на неговата НБА-приказна. Денвер го избра Јокиќ како 41. избор на драфтот во 2014 година, во дел од телевизискиот пренос што остана запаметен по тоа што неговото име се појави додека се емитуваше реклама.
Оттогаш тој стана трикратен добитник на наградата за најкорисен играч во регуларната сезона, шампион со Денвер во 2023 година и најкорисен играч на финалната серија. Од некогаш потценет европски центар се претвори во кошаркар околу кого е изградена цела НБА-франшиза.
Во сезоната 2025/2026 просечно постигнуваше 27,7 поени, 12,9 скока и 10,7 асистенции. Стана и првиот играч што во иста сезона ја предводел лигата и според просечниот број скокови и според асистенциите.
Рекордниот договор нема да го реши главното прашање на Денвер
Денвер речиси сигурно е подготвен да му понуди на Јокиќ колку што дозволуваат правилата. Вистинската дилема не е дали клубот може да го плати својот најдобар играч, туку дали ќе може да изгради доволно силна екипа околу него.
Максималниот договор ќе заземе огромен дел од буџетот за плати, а новите финансиски ограничувања во НБА строго ги казнуваат екипите што трошат многу над дозволената граница. Денвер истовремено мора да ги задржи важните играчи, да обезбеди квалитетна клупа и да остане кандидат за шампионската титула.
Јокиќ со своето чекање добива повеќе пари, дополнителна сезона и можност да преговара за поголема контрола врз сопствената иднина. Денвер, пак, добива уште една сезона да покаже дека може да му обезбеди тим способен повторно да ја освои титулата.
Ако договорот биде потпишан следното лето, бројката од околу 360 милиони долари ќе ги преземе насловите. Но неговото вистинско значење ќе биде поголемо од сумата – ќе покаже дека кошаркарот кој пристигна во НБА како 41. избор на драфтот добил вредност, статус и контрола какви што им припаѓаат само на најголемите.
