Претседателот на жирито на 47. ИФФК „Браќа Манаки“, еден од најпознатите современи кинематографери и долгогодишен соработник на Кристофер Нолан, пред Офицерскиот дом покажа поинаква страна од својата уметничка личност – со гитара во рацете и рок-настап пред фестивалската публика.
Битола деновиве живее во ритамот на филмот, но синоќа пред Офицерскиот дом камерата накратко му го отстапи местото на електричниот звук. Американскиот кинематографер Воли Фистер, оскаровец и годинашен претседател на меѓународното жири на ИФФК „Браќа Манаки“, се појави со гитара и заедно со музичарот Алек Секуловски приреди краток рок-настап пред фестивалските гости и битолската публика.
Од светлината на филмскиот сет до светлината на сцената
Фистер во Битола не е само почесен гостин. На 47. издание на фестивалот тој претседава со жирито што ги оценува кинематографските остварувања во конкуренција за наградите „Камера 300“. Годинава фестивалот се одржува од 19 до 25 септември и во Битола донесе бројни истакнати автори од светската кинематографија. Токму затоа неговото појавување со гитара беше необичен пресврт во фестивалската атмосфера. Наместо разговор за објективи, светлина, експозиција и композиција, публиката доби музички момент што го извади холивудскиот автор од неговата вообичаена професионална улога.
Настапот пред Офицерскиот дом бил кратка рок-свирка во која Фистер и Секуловски настапиле пред присутните фестивалски гости, создавајќи непосреден контакт меѓу еден од најпознатите светски кинематографери и градот домаќин.
Човекот зад визуелниот свет на Нолан
Воли Фистер е најпознат по долгогодишната соработка со режисерот Кристофер Нолан. Како директор на фотографија работел на филмови како „Memento“, „Batman Begins“, „The Prestige“, „The Dark Knight“, „Inception“ и „The Dark Knight Rises“. Неговата работа на „Inception“ му го донесе и Оскарот за најдобра кинематографија на 83. доделување на наградите на Американската филмска академија.
Токму човекот чија професија е да создава визуелен ритам во филмот овојпат пред битолската публика создаде ритам во буквална смисла – со инструмент во рацете.
Враќање во Битола во поинаква улога
Фистер веќе има посебна врска со фестивалот „Браќа Манаки“. На завршницата на 46. издание во 2025. година тој ја доби Специјалната „Златна камера 300“ за исклучителен придонес во светската кинематографија. Една година подоцна повторно е во Битола, но сега со конкретна фестивалска одговорност – како претседател на жирито за наградите „Камера 300“.
Токму ова континуирано присуство на автори од негов калибар му дава дополнителна тежина на фестивалот, кој уште од своето создавање е посветен на уметноста на филмската камера и на кинематограферите како автори на визуелниот јазик на филмот.
Кога фестивалот излегува од киносалата
Рок-свирката на Фистер е интересна и затоа што го покажува фестивалот во поинаква димензија. „Браќа Манаки“ не се случува само во кинопроекциите, мастер-класовите и професионалните средби. Во текот на фестивалските денови Битола самата станува сцена – со Офицерскиот дом, Широк Сокак и другите градски простори како дел од атмосферата.
Наместо строго протоколарен настап на светски филмски автор, овојпат посетителите добија непосреден музички момент. Дел од медиумите го опишаа како „историски“ и „светска ексклузива“; она што може сигурно да се каже е дека станува збор за необичен и впечатлив момент во годинашната фестивалска програма.
И можеби токму во тоа е неговата вредност: човекот кој со децении раскажува приказни преку сенка, светлина и кадар, во Битола покажа дека уметничкиот импулс не мора да остане ограничен само на една форма.
