Мојата најнова збирка поезија со наслов „Жизненост“-сликописна поезија:

Станува збор за нов поетски жанр: доживелица, состојба или дејствие-активност назначена како „наслов“ и „соодветната слика“ под неа.

Зборови и автентични уметнички слики кои меѓусебно се дополнуваат, поддржуваат и продолжуваат. Тоа значи дека песните не завршуваат со збор, а сликите или нив ги продолжуваат или им даваат нова содржина-нова димензија.

Интегрални целини од песни и слики.

Нов поетски жанр?

Најблиските паралели;

–конкретна поезија

Во неа зборовите се распоредуваат на страницата за визуелната форма да стане дел од значењето. Со други зборови, текстот е визуелен објект, зборовите се минимални, а се потенцира дека поезијата се чита и со очи, не само со ум. Важно е да се напомне дека сликата е направена од текст, а не обратно.

Најзначајни претставници се Eugen Gomringer, Décio Pignatari, и Augusto de Campos;

–визуелна поезија

Поезијата се создава со комбинација на текст и слика. Значи, таа е составена од текст и визуелен момент (колаж, фотографија, графика), а песната може да биде само еден збор или фраза. Сликата и текстот создаваат поетска целина;

–јапонска поезија: Хаига

Хаига е класична јапонска форма; хаику и слика се создаваат заедно. Карактеристична е според минимализмот, сликата ја продлабочува атмосферата, но не објаснува, а зборовите се многу куси.

–фото-поезија

Во современата уметност постои жанр во кој фотографија и кратка поетска реченица на изложби, во уметнички книги и како Instragram-поезија се објавуваат како една поетска форма.

Сликописна поезија е мој нов поетски жанр (сликописна-потсетува на старите зборови како живопис, иконопис, летопис)-симбиоза на поезија и слика.

НАСЛОВ (поетска формула)+СЛИКА (визуелна метафора)=
СЛИКОПИСНА ПЕСНА

Содржи три посебни карактеристики: екстремна економија на текст, сликата ја носи емоцијата, насловот функционира како афоризам. Тоа ја дефинира како оригинален личен поетски формат (близок до визуелната поезија, хаига и концептуалната уметност).

Поетска единица = наслов (поетска формула) + слика (визуелна интерпретација); насловот и стиховите се песна-целина, а сликата е нејзина метафора.

Процесот е:

1. се раѓа песна (наслов + стих-стихови)
2. потоа се раѓа сликата

Значи, сликата не ја создава песната, туку песната ја повикува сликата.

(Во уметничка теорија тоа е многу блиску до она што се нарекува екфрастичка обратност — наместо текстот да опишува слика, сликата се раѓа од текстот. (Сликата не е илустрација, туку втора димензија на песната.)

ЖИЗНЕНОСТ-сликописна поезија