Груминг на кучиња не значи само шишање, миризлив шампон и украсна панделка по излегувањето од салонот. Тоа е редовна здравствена и хигиенска нега што ги опфаќа крзното, кожата, ноктите, ушите, шепите и забите на кучето. Кога се прави правилно, грумингот може навреме да открие грутка, кожна промена, паразити, воспалено уво или болен нокт – проблеми што сопственикот можеби сè уште не ги забележал.
Не постои една динамика што одговара за секое куче. Некои кучиња можат да се капат и професионално да се средуваат на секои два месеца, додека други мора да се расчешлуваат речиси секој ден. Расата е важна, но уште поважни се видот и должината на влакното, густината на подвлакното, животната средина, здравјето на кожата и начинот на живот.
Затоа правилното прашање не е само „Колку често да го носам кучето на груминг?“, туку „Каков вид нега му е потребен токму на моето куче?“
Зошто грумингот е повеќе од естетика?
Редовното четкање ги отстранува мртвите влакна, прашината и нечистотијата, го распоредува природниот себум низ крзното и спречува создавање јазли. Кај кучињата со долго, кадраво или густо крзно, заплетканите влакна можат да се затегнат до самата кожа и да предизвикаат болка, иритација, ранички и влажни воспаленија.
Под сериозно заплетканото крзно можат да останат скриени крлежи, болви, инфекции и други кожни промени. Таквите јазли ја ограничуваат циркулацијата на воздухот, ја задржуваат влагата и при секое движење ја влечат кожата. Она што однадвор изгледа како неуредна фризура, за кучето може да биде постојана непријатност.
Американскиот кинолошки клуб нагласува дека редовната домашна нега му овозможува на сопственикот подобро да ја следи состојбата на кожата, шепите, ушите и целото тело на кучето. При четкањето лесно се чувствуваат мали грутки, оток, красти или места што се болни на допир.
Грумингот има и психолошка вредност. Куче што постепено е навикнато да му се допираат шепите, ушите, устата и опашката полесно ќе соработува при ветеринарен преглед или медицинска интервенција. Но тоа важи само ако негата се изведува мирно, со трпение и без казнување.
Колку често треба да се четка кучето?
Кучињата со кратко и мазно влакно обично можат да се четкаат еднаш неделно. Иако нивното крзно ретко создава јазли, четката ги отстранува мртвите влакна и ја стимулира кожата. Во периодите на поинтензивно менување на крзното може да биде потребно почесто четкање.
Кучињата со средно долго или долго крзно најчесто треба да се четкаат неколкупати неделно, а кај некои раси и секој ден. Посебно внимание бараат местата зад ушите, под предните нозе, околу вратот, на стомакот, опашката и внатрешната страна на задните нозе, каде што најлесно се создаваат јазли.
Кадравото крзно, какво што имаат пудлите и дел од нивните мешавини, може да изгледа уредно на површината, а сепак да биде заплеткано блиску до кожата. Таквите кучиња обично бараат темелно четкање секој ден или барем секој втор ден, во комбинација со професионално кратење на крзното.
Кучињата со двојно крзно, како хаски, маламут, германски овчар, самојед или златен ретривер, особено интензивно го менуваат подвлакното. Во тие периоди може да биде потребно четкање секој ден. Целта не е насилно да се извлече што повеќе влакно, туку постепено и без повредување на кожата да се отстрани она што природно се одвојува.
Колку често треба да се капе кучето?
За голем дел од здравите домашни кучиња капење на секои четири до осум недели е разумна почетна рамка. Некои кучиња може да се капат поретко, особено ако имаат кратко крзно, не се валкаат многу и немаат непријатен мирис. Други, поради долгото крзно, честите прошетки во кал, пливањето или дерматолошката терапија, може да имаат потреба од поинаков распоред.
Кучето треба да се избања кога е видливо валкано, крзното му е мрсно, има непријатен мирис или дошло во контакт со нешто што може да ја иритира кожата. Меѓутоа, непријатниот мирис што брзо се враќа по капењето може да укажува на кожна инфекција, проблем со ушите, забите или аналните жлезди. Во тој случај решението не е уште едно капење, туку ветеринарен преглед.
Треба да се употребува шампон наменет за кучиња. Човечките шампони, сапуни и средства за туширање се формулирани за поинаква кожа и можат да ја нарушат нејзината природна заштитна бариера. Медицински шампон треба да се користи само според совет од ветеринар, со точно почитување на времето во кое треба да остане на кожата.
Премногу честото капење со несоодветен производ може да предизвика сушење, чешање и иритација. Но и правилното капење не е доволно ако шампонот не се исплакне темелно или ако густото крзно остане влажно блиску до кожата. Затоа сушењето е важен дел од постапката, особено кај кучињата со густо подвлакно.
Колку често се препорачува професионален груминг?
Кучињата чие крзно постојано расте и бара шишање, како пудла, бишон, ши-цу, малтезер и дел од териерите, најчесто се носат на професионален груминг на секои четири до осум недели. Точниот интервал зависи од саканата должина на крзното и од тоа колку темелно се одржува дома.
Кучињата со кратко влакно можеби воопшто немаат потреба од редовно шишање, но можат повремено да посетат грумер за капење, сушење, отстранување на мртвото влакно и кратење на ноктите. Кај нив интервалот може да биде осум до дванаесет недели, па и подолг, ако домашната нега е добра.
За куче што лесно создава јазли, интервал од три месеци меѓу две посети најчесто е предолг. Долгото чекање не заштедува нега, туку може да доведе до состојба во која крзното мора многу кратко да се потстриже бидејќи безболното расчешлување веќе не е возможно.
Добриот грумер нема по автоматизам да ја примени истата постапка кај секое куче. Пред почетокот треба да ги процени крзното и кожата, да праша за здравствената состојба, возраста и претходните реакции на кучето, како и да се договори со сопственикот што е реално и безбедно да се направи.
Што треба да опфати еден правилен груминг?
Професионалната нега обично започнува со преглед на крзното и кожата, по што следуваат внимателно четкање и отстранување на лесните јазли. Ако крзното е силно сплеткано до кожата, долго и насилно расчешлување може да биде поболно од внимателното кратење со машинка.
Потоа следуваат капење со соодветен шампон, целосно плакнење и сушење со температура и сила на воздухот приспособени на кучето. По сушењето се врши дополнително расчешлување, обликување или шишање според типот на крзното и потребите на животното.
Постапката треба да вклучи преглед и кратење на ноктите, проверка на просторот меѓу прстите и перничињата, како и отстранување на прекумерното влакно што собира кал или го попречува движењето. Се проверуваат и ушите, а надворешниот, видлив дел може внимателно да се исчисти со препарат наменет за кучиња.
Хигиенското кратење околу шепите, очите и интимните делови може да биде корисно кај одредени кучиња. Сепак, ниту една постапка не треба да се изведува само затоа што е дел од стандарден „пакет“. Секое куче има различни анатомски и здравствени потреби.
Ноктите не треба да се кратат дури кога ќе станат проблем
Ноктите најчесто треба да се проверуваат на секои две до четири недели. Некои кучиња ги трошат природно при движење по тврда подлога, додека кај други растат многу побрзо. Добар знак дека се предолги е јасното кликање по подот, иако кај одредени раси ноктите можат да ја допираат подлогата и кога се со прифатлива должина.
Предолгите нокти го менуваат начинот на кој кучето ја поставува шепата и можат да влијаат врз одењето, зглобовите и држењето на телото. Посебно внимание бара петтиот нокт, кој не ја допира земјата и не се троши природно. Ако се заборави, може да се свитка и да навлезе во кожата.
Во секој нокт има жив дел со нерви и крвни садови. Кај светлите нокти тој често се гледа, но кај темните е тешко забележлив. Ако сопственикот не е сигурен, подобро е ноктите да ги скрати грумер, ветеринар или ветеринарен техничар, наместо да се ризикува болка и крвавење.
Ушите се проверуваат редовно, но не се чистат агресивно
Ушите треба да се погледнат и помирисаат најмалку еднаш неделно. Здравото уво обично нема силен мирис, обилен темен секрет, изразено црвенило или болка. Куче што постојано ја тресе главата, ги чеша ушите или реагира при допир треба да го прегледа ветеринар.
Не треба да се внесуваат стапчиња длабоко во ушниот канал. Тие можат да го турнат секретот подлабоко или да предизвикаат повреда. Чистењето се прави со ветеринарно одобрен раствор и само толку често колку што е потребно. Пречестото и агресивно чистење исто така може да го иритира ушниот канал.
Чупањето влакна од ушниот канал не треба автоматски да се применува кај секое куче. Кај некои животни може да предизвика микроповреди и воспаление. Одлуката треба да зависи од анатомијата, количината на влакна и препораката од ветеринар.
Аналните жлезди не се задолжителна ставка во секој третман
Празнењето на аналните жлезди често се нуди како дел од груминг-пакет, но не му е потребно на секое куче. Кај здравите кучиња тие најчесто се празнат природно при извршување нужда.
Рутинското и непотребно стискање може да предизвика иритација или да го прикрие проблемот што бара ветеринарна процена. Ако кучето го влече задниот дел по подот, прекумерно се лиже, чувствува болка или се појави карактеристичен силен мирис, треба да се побара совет од ветеринар. Воспалена или инфицирана анална жлезда не е козметички проблем.
Зошто не треба да се бричи секое куче во лето?
Една од најчестите грешки е уверувањето дека секое куче со густо крзно треба кратко да се избричи за полесно да ја поднесе жештината. Кај кучињата со двојно крзно, надворешниот слој и подвлакното создаваат систем што помага во заштитата од сонце, топлина, студ и нечистотија.
Бричењето не го запира природното паѓање на влакната. Наместо тоа, влакното само паѓа пократко, а постои ризик крзното да расте нерамномерно, да ја промени текстурата или долго време да не се обнови правилно. Изложената кожа станува почувствителна на сонце, убоди и повреди.
Исклучоци постојат кога има медицинска причина, хируршка интервенција или толку сериозно заплеткано крзно што друга безбедна можност нема. Но бричењето на куче со двојно крзно не треба да биде рутинска летна фризура. Наместо тоа, се препорачуваат редовно отстранување на мртвото подвлакно, сенка, свежа вода и избегнување прошетки во најжешкиот дел од денот.
Кога треба да се оди кај ветеринар, а не кај грумер?
Грумерот може да забележи промена, но не треба да поставува медицинска дијагноза. Црвенило што се шири, рани, гној, крвавење, ќелави површини, силно чешање, болка, необични грутки, непријатен мирис од кожата или ушите и ненадејна промена на крзното бараат ветеринарен преглед.
Куче со сериозни срцеви, респираторни, невролошки или ортопедски проблеми може да има потреба од пократка и приспособена постапка. Кај многу старо, болно или исклучително исплашено куче, естетски совршената фризура никогаш не смее да биде поважна од неговата безбедност.
Седирање куче за груминг не треба да врши ниту да препорачува салон без ветеринар. Лекови за смирување се даваат исклучиво според индивидуална процена и упатство од ветеринар.
На добар груминг кучето не мора да ужива, но не смее да страда
Не секое куче ќе ужива во звукот на фенот, допирањето на шепите или стоењето на маса. Но тресење, панично обидување да избега, отежнато дишење, непрекинато вртење на главата, вкочанетост или агресија не треба да се игнорираат како „тврдоглавост“.
Добриот грумер користи паузи, внимателно ракување и методи приспособени на возраста и темпераментот на кучето. Не го казнува поради страв и не ја продолжува постапката по секоја цена. Кај чувствителните кучиња подобро е третманот да се подели во повеќе кратки посети отколку да се создаде трауматично искуство што ќе ја отежнува секоја следна нега.
Навикнувањето треба да започне дома, уште додека кучето е младо. Кратко допирање на шепите, погледнување на ушите, нежно четкање и награда за мирното однесување се поважни од првата совршена фризура. Кутрето може постепено да се запознава со четката и звукот на фенот, а првата посета на салон треба да се усогласи со вакцинацијата, правилата на салонот и советот од ветеринар.
Практичен распоред за нега
Како општа ориентација, кратковлакнесто куче може да се четка еднаш неделно, а куче со долго, кадраво или лесно заплетливо крзно неколкупати неделно или секој ден. Ноктите се проверуваат на две до четири недели, ушите еднаш неделно, а капењето најчесто се планира на четири до осум недели или според реалната потреба.
Забите идеално треба да се четкаат секој ден со паста наменета за кучиња. Ако тоа не е возможно, неколку темелни четкања неделно се подобри од целосно занемарување. Професионалното чистење на забите, кога е потребно, го изведува ветеринар под соодветни услови – не е дел од козметичкиот груминг.
Професионалниот груминг кај расите што бараат шишање најчесто се закажува на секои четири до осум недели. Кај кучињата што не се шишаат, посетите може да бидат поретки, но домашното четкање, проверката на кожата, ушите, шепите и ноктите остануваат редовна обврска.
Најдобриот распоред не е оној што изгледа уредно во календарот, туку оној што не дозволува кучето да стигне до болни јазли, предолги нокти, влажно подвлакно или воспалени уши. Добриот груминг не го претвора кучето во украс. Тој му овозможува полесно да се движи, кожата да му биде здрава, а сопственикот навреме да забележи кога нешто не е во ред.
