Загледан во далечина
до кај што му стига погледот
замислува како се раскрилува
и како полетува кон чисто небо
и како долетува во предел
со спокојна сончевина.
Па неговата сенка почнува
да игра со неа игра
плодородна со предци
и потомци во коренот.
Па како човек
веќе не раскрилена птица
влегува во нејзината срцевина.
ОГОН ВО ПУСТОШИЈА, Замислувања, поетска студија, 71
