Како ни идат годините, така ни престасува младоста и нè достасува староста. Секоја нова година отфрла или заборава сè што од старост е истрошено, изнемоштено. Приграбува сè што се најавува ново како искуство и вистина, а за да го започне или да го продолжи.

Годините се трошат, невратно заминуваат, а по нив останува само од нас правеното-недоправеното. За сеќавање и спомнување до заборавање.

Кога ќе ти натежнат, не мора и здравјето и светогледот да не ти се за денес. Напротив, тие се носат со напор, од ден на ден сè поголем, но здравјето може да се варди уште долго како неначнато. Најмногу на духот.

Мудроста доаѓа со годините? Нема врска! Годините ни доаѓаат со мудрост ако продолжиме животот да го живееме со нам блиските и најблиските, а не да го живуркаме со сè подалечни и најдалечни од нас. Или преживуваме во самотија.

ТИВКИ КЛОКОТИ, рефлексивни искази, 1