Постојат теми што секогаш се враќаат, без оглед на времето, модата или општествените промени. Разликите помеѓу мажите и жените се токму таква тема. Не затоа што сакаме да се делиме, туку затоа што преку тие разлики подобро се разбираме – и себеси, и другиот. Кога ќе ги тргнеме настрана клишеата и вицевите, остануваат бројки, физиологија, биологија и искуство. А токму таму станува интересно.
Телото не лаже, но не кажува сè
Ако го ставиме срцето на мерач, ќе видиме дека во просек кај мажите пулсот се движи околу 70-72 отчукувања во минута, додека кај жените е нешто побрз – најчесто меѓу 78 и 82. Оваа разлика не е прашање на кондиција или карактер, туку на хормонална регулација и телесна структура. Слично е и со водата во телото – кај мажите таа учествува со околу 60% од вкупната тежина, а кај жените со околу 55%, што повторно е резултат на различен однос на мускулно и масно ткиво.
Често се спомнува и тежината на мозокот – кај мажите во просек е поголема, околу 1.300-1.400 грама, додека кај жените е нешто помала. Но тука мора да застанеме и јасно да кажеме: ова нема никаква врска со интелигенцијата. Современата невронаука одамна објасни дека квалитетот на невронските врски, а не масата, е клучен. Токму затоа, кога зборуваме за интелектуални способности, разликите се повеќе индивидуални отколку полови – што јасно го покажуваат истражувањата на институции како „World Health Organization“, каде што може да се хиперлинкува фразата биолошки разлики помеѓу половите.
Генетика, хормони и статистика
Некои разлики се толку очигледни што речиси ги прифаќаме како судбина. Ќелавоста, на пример. Четвртина од сите мажи ги забележуваат првите знаци уште до 25-тата година, а околу половина се соочуваат со значително опаѓање на косата до 50-тата. Кај жените, вакви проблеми имаат едвај 5% дури и до 70-тата година. Причината е јасна – чувствителноста на машките фоликули на андрогените хормони.
Истото важи и за далтонизмот. Околу 40 од 1.000 мажи имаат некаков облик на слепило за боја, додека кај жените таа бројка паѓа на само 3 од 1.000. Генетиката тука е немилосрдна и не прави простор за романтика.
Кога станува збор за срцето, статистиката знае да биде сурова. Еден од пет мажи има реален ризик да добие инфаркт пред 60-тата година, додека кај жените таа бројка е значително помала – околу една од 17. Хормонската заштита што ја имаат жените до менопаузата е фактор што сериозно ја менува оваа слика, што е детално објаснето во студиите на „National Institutes of Health“, каде што може да се поврзе изразот кардиоваскуларни разлики кај мажи и жени.
Секс, интимност и времето како сојузник или непријател
Тука обично разговорите стануваат погласни, а аргументите – поперсонални. Биолошки гледано, мажите го достигнуваат својот сексуален максимум некаде меѓу 20 и 23 години. Жените, пак, доаѓаат до својот врв подоцна – најчесто во средните триесетти. Ова не е мит, туку резултат на хормонални циклуси, самодоверба и психолошка зрелост.
Статистиката вели дека просечниот маж во текот на животот има околу седум партнерки, додека просечната жена – тројца партнери. Секако, ова се бројки што варираат од култура до култура, но трендот останува. Интимните навики исто така се разликуваат – околу 22% од мажите уживаат во интимност со запалено светло, додека кај жените таа бројка е нешто пониска, околу една од пет. Мал детал, но доволен да покаже колку различно ја доживуваме блискоста.
Одлуки, здравје и секојдневни навики
Кога зборуваме за брак, бројките повторно раскажуваат приказна. Во просек, мажите се женат околу 27-та година, иако голем дел од нив би сакале тоа да се случи порано, околу 23-та. Жените, пак, кога би имале целосна слобода на избор, би се мажеле околу 21-та, но во реалноста тоа најчесто се случува меѓу 24-та и 25-та година.
Навиките поврзани со здравјето се уште поилустративни. Само четворица од 20 мажи редовно посетуваат заболекар, додека околу 57% од жените тоа го прават барем еднаш годишно. Ова не е прашање на храброст, туку на однос кон превенцијата- тема што често се анализира во јавноздравствени анализи, како оние на „European Public Health Association“, каде што може да се линкува фразата превентивни здравствени навики.
Искуството што не влегува во табели
И на крај, она што не може целосно да се измери. Искуствено, жените често се поемотивни, но и порационални кога станува збор за долгорочни одлуки. Мажите, пак, знаат да бидат поимпулсивни и понеразумни токму во решавачките моменти. Ова не е правило без исклучок, туку тенденција што ја среќаваме секојдневно – во разговори, во кризи, во љубов и во конфликти.
Разликите постојат. Не за да нè делат, туку за да нè потсетат дека балансот меѓу различното е она што нè движи напред.
