Телото има свој мирис и тоа само по себе не е проблем. Вагината е самочистечка, па агресивното „чистење“, парфимирани производи и туширања однатре можат повеќе да наштетат отколку да помогнат. Ако се промени мирисот, бојата или текстурата на исцедокот, ако има јак рибест мирис, чешање, болка или печење, тогаш веќе не станува збор за естетика, туку за можно здравствено прашање и треба лекарски совет. Значи, не секој мирис е аларм – но наглата и изразена промена не треба да се игнорира.
А што е со оние незгодни звуци за време на секс?
Тие се многу почести отколку што луѓето признаваат. Воздухот може да се задржи и да излезе при движење и промена на позицијата, и во најголем дел од случаите тоа не е знак на болест, туку банална физика на телото. Непријатноста тука е повеќе културна отколку медицинска: луѓето се засрамуваат од нешто што не е ни драматично, ни ретко. Проблем е само ако има болка, непријатен мирис или други симптоми што упатуваат на инфекција. За сè друго – малку помалку паника, малку повеќе човечност.
Може ли ист кондом, иста играчка или исти раце да „патуваат“ од едно место на друго?
Ова е едно од оние прашања што луѓето ги поставуваат шепотејќи, а треба да ги поставуваат јасно. Ако нешто преминува од анална кон вагинална или орална стимулација, потребни се хигиена и нова заштита. Planned Parenthood советува играчките да се измијат или да се смени кондомот пред да допрат друга телесна зона, а NHS советува нов кондом ако по анален следи вагинален однос. Причината е едноставна: преносот на бактерии и поголем ризик од инфекции. Има работи што не се прашање на страст, туку на основна хигиена.
Дали мастурбацијата е „лош знак“ ако сте во врска?
Не. Мастурбацијата сама по себе не е доказ дека нешто недостасува во врската. Таа често е начин човек подобро да го запознае сопственото тело, да разбере што му годи и полесно да го комуницира тоа со партнерот. Клиниката Cleveland ја третира мастурбацијата како нормално сексуално однесување, а Planned Parenthood потсетува дека луѓето не треба да се мерат според некаква измислена норма за тоа што е „нормално“ во желбата и уживањето. Проблем станува само кога сексуалниот живот се претвора во целосно оттурнување на блискоста, или кога некој во односот живее со срам и тајност наместо со искреност.
Дали фантазиите значат дека нешто не е во ред?
Не нужно. Фантазијата не е автоматски предавство, ниту пак мора да значи дека личноста до вас не ви е доволна. Сексуалноста не е стерилна зона во која мислите се движат по команда. Луѓето фантазираат, се возбудуваат од разни сценарија и тоа не мора да биде закана за врската сè додека реалниот однос не е оттурнат, омаловажен или заменет со целосно бегство од интимноста. Вистинскиот проблем не е постоењето на фантазија, туку неможноста да се зборува за граници, желби и несигурности без срам, напад или потсмев.
Може ли човек да биде среќен и без секс?
За некои – да. За други – не. Нема едно правило што важи за сите. Има луѓе на кои сексот им е суштински дел од поврзаноста, а има и луѓе кај кои блискоста, нежноста, лојалноста и чувството на заедништво се поважни од самата сексуална активност. Разликите во либидото се чести, а ниската желба може да биде привремена или долготрајна. Важно е прашањето да не се решава со вина, туку со искрен разговор: дали двајцата живеат со исто очекување од врската, и ако не – дали можат зрело да го договорат тоа. Не секоја врска без секс е мртва, но речиси секоја врска без разговор е во неволја.
На крајот, можеби најважниот одговор е најмалку спектакуларен: добриот секс не почнува со трик, позиција или совршено тело. Почнува таму каде што престануваат глумата и срамот. Со зрел разговор. Со чувство на безбедност. Со љубопитност. Со почит. И со прифаќање дека интимноста не е сцена на која мора да се победи, туку однос во кој треба да се биде присутен. Токму затоа најдобрите прашања за сексот не се валкани, срамни или недозволени. Тие се човечки. А човечкото, кога конечно ќе добие право на глас, секогаш звучи поослободено од молкот.
