Кејот на Вардар, еден од најпосетуваните рекреативни простори во Скопје, повторно е затрупан со отпад. Наместо уредено зеленило и чисти патеки, граѓаните на повеќе локации затекнуваат преполни корпи, расфрлано ѓубре и мини-депонии.
Проблемот одамна не е само прашање на грда слика. Тој зборува за нарушена јавна хигиена, недоволна контрола и систем кој реагира со повремени акции, но не го спречува повторното создавање на депониите.
Ѓубре покрај патеките и во зеленилото
Отпад има покрај кантите, во зелените површини и на рекреативните патеки. Дел од жителите се жалат и на мирис на изгорено, поради кој не можат да ги отворат прозорците.
Општина Карпош соопшти дека инспекциските и комуналните служби ги контролираат критичните локации. Во шестнеделна засилена акција, во соработка со Град Скопје, биле изречени повеќе од 50 казни. Предложено е и поставување 30 камери за откривање диви депонии и заштита на јавната инфраструктура.
Стар проблем што постојано се обновува
И во 2025. година долж реката и под мостовите беа документирани мини-депонии, чиј отпад по дожд или ветер завршува во Вардар. На потегот Вардариште–Трубарево депониите повторно се појавувале и по интервенции на градските служби.
Во текот на 2025. година биле отстранети 21.995 кубни метри отпад од стотици диви депонии во Скопје, а во 2024. година 22.194 кубни метри. Тоа покажува дека се трошат значителни ресурси за отстранување на последиците, додека причините остануваат.
Чистење без превенција е бесконечен трошок
Покрај камерите, потребни се физичко затворање на дивите пристапи, почести контроли, достапни пунктови за кабаст и градежен отпад и јасна поделба на одговорностите меѓу Градот, општините и јавните претпријатија.
Вардар не е подвижна депонија
Отпадот оставен на кејот со ветерот и дождот завршува во реката, загадувајќи ги водата, почвата и речниот екосистем. Чистиот кеј затоа не е естетски луксуз, туку основна комунална, здравствена и урбана потреба.
Одговорноста не смее да се разводнува
Несовесните граѓани и фирми мора да одговараат, но повикувањето само на ниска еколошка свест не смее да ја прикрива институционалната одговорност. Скопјани не бараат уште една краткотрајна акција, туку систем во кој исчистената површина ќе остане чиста.
