Меѓу ноќи и дни
ливови скитаат низ улици
низ празни простори
на разурнат град на птици
безгласни
без самотни крици
на неугаслива жед.
А ноќите мразни
а дните пеплосани.
Понекој ветар
од нив сè уште неуловен
со отворени рани
и неизглодани коски
скришно речиси несетно
се провлекува
низ нечујни мртви песни
докажувајќи си на себеси
дека ништо не иде
ниту нешто доаѓа по него.
А ливови ослободени
од кафези
а ливови заробени
во сенишни дивини.
ПРЕПЕВ НА ПЕВ И ПОВЕВ, Разурнат град на птици, поетска инсталација, 38
