Лета

Камено небо

Полетал совреме па лета
од еден во друг предел
од над небо до над земја.

Не е збор што лета
како да е слободен
ослободен од знаци
во букви и слогови
 во дамнина онемени.

Не престанува да лета
од небо кон земја осамен
значи дека нема друг и е
без никој свој заборавен.

Неуморно.

КАМЕНО НЕБО, Стаменост, апстрактна поезија/игриви песни, 58

За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.