fbpx Прескокни до главната содржина

Зошто затоа

Јанѕи од јава во јазол

Зошто човек во години
Се мисли толку јак
Што да помести планина
Без или со врв до небо
Од свое лежиште
Од свое стојалиште
Па во нејзино подножје
Да остави своја трага
Дека е со наум
Да создаде оган
Кој ќе го рани и грее.

Затоа што е човек
Во години минати
Спроти бурни ветришта
И против надојдувања
На матни води
Откога крена раце
Конечно да постигне
Своја складност
Со животот на сè живо.

Затоа веќе не се прашува
До кога ќе се движи
Самотно
Меѓу простор и време
Како клатно на часовник
На урнат ѕид од стени
Меѓу простор и време
Со изделкани знаци
На незнајно
На самосвојно постоење.

ЈАНЅИ ОД ЈАВА ВО ЈАЗОЛ, Превирања, стихозбирка 48

За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.

Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено какво било преземање, копирање, објавување или преработка на делови или цели содржини од овој портал без претходно одобрение од авторот, редакцијата и/или издавачот. За секоја повреда на авторските и сродните права, Паноптикум го задржува правото да побара надомест и соодветна правна заштита.

Уредничка напомена: Во подготовката на содржината може да се користи дигитална/AI асистенција како помошна алатка за јазична, структурна, истражувачка или визуелна обработка. Финалниот текст е уреднички прегледан и објавен под одговорност на авторот и/или редакцијата. Главната илустрација на написот може да биде фотографија, авторска/архивска слика или AI-генерирана концептуална илустрација создадена за визуелна поддршка на текстот.