Во скудно време две нешта на човек му остануваат, а што никој не може да му ги одземе, никој да му ги згасне: надевањето и верувањето.
Човек живее во надеж дека ќе мине сè. Ќе ги надмине и сите грижи, ќе ги одболи и преболи, и пак ќе си остане што е.
Човек верува во себе и во други оти знае колку тоа го додржало и го додржува во векот. Без верба легнуваш да не станеш, заспиваш да не се разбудиш.
ТИВКИ КЛОКОТИ, рефлексивни искази, 47
Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено какво било преземање, копирање, објавување или преработка на делови или цели содржини од овој портал без претходно одобрение од авторот, редакцијата и/или издавачот. За секоја повреда на авторските и сродните права, Паноптикум го задржува правото да побара надомест и соодветна правна заштита.
Уредничка напомена: Во подготовката на содржината може да се користи дигитална/AI асистенција како помошна алатка за јазична, структурна, истражувачка или визуелна обработка. Финалниот текст е уреднички прегледан и објавен под одговорност на авторот и/или редакцијата. Главната илустрација на написот може да биде фотографија, авторска/архивска слика или AI-генерирана концептуална илустрација создадена за визуелна поддршка на текстот.
