Слетала пчела на уво на човек. Човекот го разбирал зуењето како говор на пчелите и почнал концентрирано да ја слуша што му зборува.
Прво пчелата зуела тивко, па морал да го начули увото:
„Човеку, не слетав на твоево уво за да те убодам, туку да ти раскажам нешто за нас пчелите, што го знаеш или не го знаеш, а како мое предупредување за она што скоро може да ти се случи.
Ќе почнам од нашата матица. Мислам дека знаеш оти нашата матица ни е мајка, а ја викаме како и вие-кралица. За да стане тоа таа мора сама да се избори во нашата кошница. Мора и на живот и смрт да се бори да стане кралица, особено ако има и друга која мора да ја убие. Ако другата е постара од неа, тогаш таа го напушта пчелното друштво со пчели и тоа вие луѓето сте го нарекле роење. Сигурно знаеш и што е единствена работа на матицата: да несе јајца колку може повеќе, со што го одржува пчелното семејство. Друго за неа не ти кажувам, а ќе те прашам за да се замислиш и сам на себеси да си одговориш: зошто во последно време вашите швалерки и жени ги нарекувате кралици? Немој да тврдиш поради љубовта спрема нив, зашто така ем се лажеш ем лажеш. Да е така, вашите жени сè уште не би се бореле за рамноправност со вас мажите, туку досега можеби би го вратиле и матријархатот“.
Човекот останал без зборови, па продолжил да ја слуша пчелата молчешкум:
„За трутовите нема многу што да ти кажам. Знаеш, тие се мажјаците во нашето семејство. Признавам, за грев се, ама тоа им е. Белки ти е познато оти умираат штом ќе ја оплодат нашата матица, а е жално и што им се случува пред зимата. Ние пчелите тогаш не ги пуштаме да влезат во нашата кошница, а веќе влезените мораат да се тргнат во делот кај што нема храна, па умираат од глад или од студ…Што прават вашите трутови? Не прават ништо! Во последно време ни сексот не им оди баш најдобро, оплодувањето на вашите кралици од ден на ден им станува од бетер побетер. Од друга страна, пак, во сè сè повеќе сте зависни од нив. Што е парадоксално само по себе“.
На ова реагирал човекот со забелешка:
„Немој така, пчеличке драга. Точно е тоа дека е парадоксално, но немаш право кога тврдиш дека нашите трутови не прават ништо. Добро, тоа со сексот и оплодувањето е така, иако меѓу нив сè уште има исклучоци кои може да не го потврдуваат правилото, ама служат за секоја чест. Можам да ти наведам многу такви примероци, особено во политиката и бизнисот“.
Пчелата се изнасмеала, го засилила зуењето, па продолжила:
„Она што го знаеш и не го знаеш за нас пчелите: ние сме вистински работнички и во една кошница може да нè има дури и осумдесет илјади. Никој не може да се спореди со нас кога е збор за работливоста. И да знаеш, поради тоа многу сме горди. Жалиме што ни се закржлавени половите органи, па не можеме да се спаруваме, но тоа е така и нема што да се прави… Ај пробај да нè споредиш со вашите швалерки и жени кога е збор за работните обврски: ние го храниме и негуваме леглото, се грижиме за матицата, собираме нектар, полен, прополис, носиме вода, ја одржуваме микроклимата во кошницата. А што прават тие? Знам, знам. Швалерките баш ништо, а меѓу жените се сè помалку на број за жалење. Дури лека-полека ви ги преземаат бизнисите и ја водат политиката….Точно е дека ние пчелите живееме триесет до четириесет и пет дена, но вие луѓето не треба да нè жалите поради тоа зашто толку е многу повеќе од траењето на вашите животи…Особено кога е збор за нашите непријатели. Ние ги имаме крлежот, стршленот, клукајдрвецот и мечокот, а вие безброј ем внатрешни ем надворешни. Во последно време сè повеќе се мразите меѓусебно, војувате, се убивате…“
Човекот пак останал без зборови и продолжил да ја слуша пчелата молчешкум:
„Да бидам искрена, смачено ми е од вашето акцентирање на тоа колку ви работат мозоците. Смачено ми е затоа што тоа воопшто не е точно. Напротив, тие до толку не ви работат, што не ја знаете или не ја есапите ни пораката на Ајнштајн дека ако не сме ние пчелите, вие како луѓе буквално ќе исчезнете… Да ти набројувам во што сè сме во предност во однос на вас? Добро: ние сме врвни градители, со звук и движења меѓусебно си пренесуваме сложени и важни инфорамции во врска со положбата на растенијата и видовите цветови, паметиме и знаеме да броиме знаци до сакана цел; имаме одлична ориентација во просторот и сме одлични пилоти; во прав момент заедно донесуваме важни одлуки, на пример да ја промениме температурата во кошницата со мафтање на крилцата додека во кошницата не влезе доволно ладен воздух. А што од сето тоа го можете и го правите вие луѓето?…Јас само едно ќе ти спомнам: вашите антички мудреци ја измислија демократијата, притоа забележувајќи дека таа не е совршена, но нема подобра, а вие никако да ја научите и да ја користите како што треба; во меѓувреме измисливте сè и сешто како замена, а всушност сите во една како главна контра на неа-анархијата. Треба да ти го спомнам најважното во врска со тоа-дека демократијата може да биде подобра, дури совршена доколку нераскинливо се врза за меритократијата? Ете ти го спомнав, иако знам дека нема фајде“.
Човекот според зуењето заклучи дека пчелата само што не одлетала, па побрза да ѝ противречи:
„Фала ти, пчеличке драга, на сè што ми кажа и ми раскажа. Т и ги прифаќам критиките и за белешките. Јас само ќе те потсетам дека многу научивме и многу учиме од вас. И ќе продолжиме да ве одгледуваме, докажувајќи ви ја нашата неизмерна благодарност“.
БАСНИ БЕЗ НАРАВОУИЧЕНИЕ, сатиралии, 41