Секој човек има свој и цел живот изодува свој пат. Патиштата на луѓето се едни, различни едни од други, едни од други покуси или подолги. Сите со различни, блиски или далечни, достижни или недостижни цели.

Од сите предизвици на патиштата, особено на луѓе кои не престануваат да одат по нив, на пример стравувајќи да не ги изодат пребрзо или пребавно, секако најголем е предизвикот на крстопатот-на вкрстувањето на еднакви патишта.

Што се случува со патиштата на луѓето на крстопат? Се случува да не си ги препознаат своите! На пример, да ги обземе нивната сличност според широчината, исправеноста, чистотата или недогледноста, па да тргнат по туѓ, непознат, за нив бесцелен.

Најголемата опасност на крстопат, дури по животот, дури смртна е да зачекорувањето во беспаќе.

Забележана е голема толпа во пустина, без ни трага од нечиј пат.

ТИВКИ КЛОКОТИ, рефлексивни искази, 123