Минува ноќ како да нема
да мине до ниедно време
глуво студно изрането
зловесно
како никогаш по неа
да нема да има друга.
На црното небо
во далечина непрегледна
се јавуваат мигум зраци
безвучни безимени
па мигум исчезнуваат
не стасувајќи до исти
поголеми или помали
од нив.
Еден живот уште жив
не се ни обидува
да ја разбере суштината
на преживувањето
до ноќ пред ден
неизвесен а надежен.
ВНАТРЕШНИ СОДРЖИНИ, Преживување, поетска студија, 25
