Светот отсекогаш бил полн со чудни, бизарни и на моменти сосема „леви“ случувања. Не мислам само на политички леви или десни, туку на оние работи што некако излегуваат од рамката на нормалното, па човек на прв поглед не знае дали да се смее, да се чуди или да климне со глава и да си рече: „Ете, и тоа постои.“
Интернетот е преполн со такви приказни. Цели портали живеат од нив. Сајтови што секојдневно нудат вести за најчудните автомобили, најбизарните натпревари, најапсурдните изуми и најнеобичните ситуации што некогаш му се случиле на човештвото.
Но тука се случува една интересна работа.
Колку повеќе „леви“ работи гледаме – толку повеќе тие почнуваат да ни изгледаат нормално.
Како да постои некој праг на изненадување. Кога ќе го поминеме, дури и најапсурдното почнува да изгледа како обична вест од секојдневието.
И токму затоа многу од тие портали денес губат читатели. Не затоа што нема бизарности во светот. Напротив – има повеќе од кога било.
Туку затоа што луѓето веќе се навикнаа.
Yugo – „Мона Лиза на ужасот“
Една од поинтересните приказни од тој жанр доаѓа од автомобилскиот свет.
На листата на „50 најлоши автомобили на сите времиња“, што ја објави американското списание Time, автомобилот Yugo GV доби речиси легендарен статус. Таму е опишан како „Мона Лиза на ужасните автомобили“.
Станува збор за автомобил произведуван во поранешна Југославија од фабриката Zastava Automobiles, кој во 1985 година почна да се извезува во САД.
Идејата била едноставна: евтин автомобил што секој Американец може да си го дозволи.
Во пракса, работите изгледале малку поинаку.
Автомобилот бил толку евтин што неговиот квалитет често станувал предмет на шеги. Колумнистот и добитник на Пулицерова награда Los Angeles Times, новинарот Дан Нил (Dan Neil), иронично напишал дека изгледало како увозникот да сака „секој Американец повторно да почне да оди пеш на работа“.
Во стандардната опрема дури имало и тепих, но тоа не ја спасувало ситуацијата. Моторот знаел да пушта чад, електриката да сигнализира на чуден начин, а делови понекогаш едноставно да се одвојуваат.
Сето тоа придонело Yugo да стане дел од автомобилската поп-култура, пример за тоа како една амбициозна индустриска идеја може да заврши како глобална анегдота.
Светско првенство во свирење на „воздушна гитара“
Ако мислите дека автомобилските приказни се чудни, почекајте да слушнете за натпреварување во свирење на… гитара што не постои.
Во финскиот град Oulu секоја година се одржува Светско првенство во свирење на „air guitar“ – односно воздушна гитара. Настанот започнал како шега во 1996 година, а денес е меѓународен фестивал со учесници од целиот свет.
Натпреварувачите излегуваат на сцена и се претвораат дека свират гитара.
Да, добро прочитавте – гитарата не постои.
Секој учесник има по 60 секунди за настап, а жирито ги оценува техничката изведба, сценската енергија и она што организаторите го нарекуваат „airness“ – уметноста да изгледа како навистина да свириш инструмент што всушност не е таму.
Победници доаѓаат од сите краеви на светот. На пример, американскиот натпреварувач Мет Бернс – познат под сценското име „Aristotle“ – победи со настап на хеви-метал верзија на песната „I Will Survive“.
И колку и да звучи апсурдно, овој настан денес има илјадници посетители и огромно медиумско внимание.
Повеќе за фестивалот може да се види на официјалната страница на Air Guitar World Championships.
Кога сандалите стануваат безбедносен проблем
Понекогаш и најобичниот предмет може да стане тема на сериозна јавна расправа.
Јапонските власти пред неколку години мораа јавно да ги предупредат граѓаните за можни несреќи поврзани со популарните сандали Crocs.
Причината била прилично едноставна.
Материјалот од кој се направени овие сандали е мек и еластичен, што ги прави исклучително удобни. Но токму таа особина може да создаде проблем кога човек се качува на подвижни скали.
Во некои случаи, особено кај деца, обувките можеле да се заглават меѓу металните рабови на скалилата.
Затоа јапонското Министерство за економија, трговија и индустрија апелирало родителите да бидат внимателни кога децата носат ваков тип обувки на ескалатори.
На прв поглед звучи како мала и чудна вест. Но во реалноста тоа е типичен пример како секојдневните предмети понекогаш можат да создадат сосема неочекувани проблеми.
Светот е полн со „леви“ работи
Кога ќе ги погледнете ваквите приказни една до друга, можеби изгледаат како случајна колекција на бизарности.
Но ако малку подолго размислите, ќе видите дека тие откриваат нешто друго.
Светот е неверојатно креативно, хаотично и понекогаш апсурдно место.
Автомобил што станува легенда поради своите недостатоци.
Натпреварување во свирење инструмент што не постои.
Сандали што стануваат тема на безбедносни предупредувања.
И кога човек ќе се соочи со сето тоа, сфаќа дека „нормалното“ е всушност многу релативна категорија.
Денес нешто изгледа чудно. Утре веќе станува обично.
А задутре можеби станува и популарно.
И можеби токму затоа светот е толку интересен за набљудување.
