Се прекршува јава на сонце
Како да се две од една
Колку иста толку различна
И блиска и далечна.
Во таква прекршена жива
Уште
Јас сè уште еден самотен
Заумен.
Се прекршува јава
Која некогаш беше моја
Или жива во последен миг
Пред овој
Преполн со јанѕи за утре
Без денес.
Сонцето што ја прекршува
Како да го достасало
Зенитот
Можеби само во моите
Зеници.
Прекршена јава наполу
Како да потонала со мене
Во неизвесност
За да ја надминам
За да ја заживеам со љубов
Нова.
Откога ќе го научам
Сонцето
Исто да изгрева и зајдува
Во сон на секој мој
Збор сè уште неизречен.
ЈАНЅИ ОД ЈАВА ВО ЈАЗОЛ, Грижен, стихозбирка, 5
Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено какво било преземање, копирање, објавување или преработка на делови или цели содржини од овој портал без претходно одобрение од авторот, редакцијата и/или издавачот. За секоја повреда на авторските и сродните права, Паноптикум го задржува правото да побара надомест и соодветна правна заштита.
Уредничка напомена: Во подготовката на содржината може да се користи дигитална/AI асистенција како помошна алатка за јазична, структурна, истражувачка или визуелна обработка. Финалниот текст е уреднички прегледан и објавен под одговорност на авторот и/или редакцијата. Главната илустрација на написот може да биде фотографија, авторска/архивска слика или AI-генерирана концептуална илустрација создадена за визуелна поддршка на текстот.
