Могамед Ибрагимов и првиот олимписки медал за Македонија се запишани во историјата на 1 октомври 2000 година. Но патот до бронзата не започнал тој ден. Започнал два дена претходно, на 29 септември, со девет минути тешка и крајно израмнета борба во олимписката сала во Сиднеј.
Од едната страна бил Ибрагимов, претставник на Македонија во борење во слободен стил, во категоријата до 85 килограми. Од другата страна бил украинскиот репрезентативец Давид Бичинашвили. Резултатот по долгата борба бил 1:1, но судиската одлука му ја донела победата на македонскиот борач.
На семафорот тоа била само една тесна победа. За македонскиот спорт, сепак, бил првиот чекор од патот што ќе заврши со историски олимписки медал.
Првата борба траела цели девет минути
Натпреварувањето во категоријата до 85 килограми се одржувало од 29 септември до 1 октомври во изложбените сали на Сиднејскиот конвенциски и изложбен центар. Учествувале 20 борачи од исто толку држави, поделени во квалификациски групи.
Ибрагимов бил во група со Бичинашвили и јапонскиот репрезентативец Тацуо Каваи. Првата борба против Украинецот била толку изедначена што траела девет минути. Официјалниот резултат бил 1:1, а победникот бил одреден според тогашните натпреварувачки критериуми.
Олимписката статистичка архива Olympedia го бележи натпреварот на 29 септември како првиот меч на Ибрагимов во Сиднеј. Токму затоа датумот е важен – медалот не бил освоен тогаш, но без таа победа немало да има продолжение на историската серија.
Јапонецот беше соборен, а патот кон завршницата отворен
На 30 септември Ибрагимов се соочил со Тацуо Каваи. Јапонскиот борач водел тесна и неизвесна борба, но македонскиот репрезентативец успеал да победи со туш при резултат 6:5, по две минути и 21 секунда.
Со две победи и без пораз Ибрагимов го освоил првото место во групата и се пласирал во елиминациската фаза. Таму повеќе немало простор за поправка. Еден пораз можел да го оддалечи од борбата за медал.
На 1 октомври, во четвртфиналето, противник му бил Американецот Чарлс Бартон. Борбата повторно била долга и неизвесна, но Ибрагимов победил со 4:2 по осум минути и 45 секунди. Со тоа влегол во полуфиналето и се приближил на само една борба до олимпиското финале.
Пораз од идниот шампион, но сонот не заврши
Во полуфиналето го чекал Адам Саитиев, еден од фаворитите на турнирот. Рускиот борач дошол во Сиднеј како трикратен европски првак и еден од најсилните натпреварувачи во својата генерација.
Саитиев го победил Ибрагимов со 3:0, а подоцна во финалето го совладал и Кубанецот Јоел Ромеро, освојувајќи го олимпиското злато. За Ибрагимов поразот значел дека нема да се бори за титулата, но му останала можноста што за Македонија вредела како финале – мечот за бронзениот медал.
Стара сметка со Амир Реза Хадем
Противник во решавачката борба бил Иранецот Амир Реза Хадем, искусен натпреварувач кој веќе имал олимписки медали. Двајцата не биле непознати еден за друг.
На Олимписките игри во Атланта во 1996 година, кога Ибрагимов настапувал за Азербејџан, Хадем го победил со 3:0. Иранецот потоа го освоил бронзениот медал, додека Ибрагимов го завршил натпреварувањето на петтото место.
Четири години подоцна, во Сиднеј, околностите биле поинакви. Ибрагимов настапувал под македонското знаме и пред себе ја имал најважната борба во поновата историја на македонскиот спорт.
Мечот за третото место траел осум минути и 25 секунди. Ибрагимов победил со 4:1 и му се реванширал на Хадем за поразот од Атланта. Со последниот судиски знак Македонија го добила својот прв олимписки медал како независна држава.
Бронза со тежина многу поголема од третото место
Важно е прецизно да се каже што претставува овој успех. Ибрагимов не бил првиот спортист од Македонија што некогаш освоил олимписки медал. Македонски спортисти освојувале медали и како дел од југословенските репрезентации.
Неговата бронза била првиот олимписки медал освоен за Македонија по прогласувањето на независноста и под македонското знаме. Државата самостојно дебитирала на Летните олимписки игри во Атланта во 1996 година, а веќе на следното учество стигнала до првиот медал.
Обединетото светско борење го определува Ибрагимов како првиот олимписки медалист за Македонија и потсетува дека неговиот успех во Сиднеј имал историско значење за земјата.
Од Дагестан до Радовиш и македонската репрезентација
Могамед Ибрагимов е роден на 22 јули 1974 година во Дагестан, во средина во која борењето има исклучително силна традиција. Со овој спорт започнал да се занимава во 1986 година.
Пред да настапува за Македонија, ја претставувал репрезентацијата на Азербејџан. Бил европски првак во 1995 и 1996 година, а на Олимписките игри во Атланта го освоил петтото место во категоријата до 82 килограми.
Како член на боречкиот клуб „Бучим – Јака“ од Радовиш го продолжил својот меѓународен подем под македонското знаме. Во 1998 година освоил сребрен медал на Светското првенство во Техеран, во 1999 година станал европски првак во категоријата до 85 килограми, а во 2000 година ја достигнал кулминацијата со олимписката бронза.
Неговата кариера не завршила во Сиднеј. Настапил и на Олимписките игри во Атина во 2004 година, со што станал учесник на три олимписки изданија. Денес неговата врска со борењето продолжува преку работата со новите генерации во БК „Бучим“ од Радовиш.
Почетокот на македонската олимписка приказна
Македонија чекаше повеќе од две децении за следниот олимписки медал. Дури на Игрите во Токио, одржани во 2021 година, Дејан Георгиевски го освои среброто во таеквондо.
Затоа бронзата од Сиднеј останува многу повеќе од спортска статистика. Таа беше доказ дека мала репрезентација со само десетмина натпреварувачи може да се појави на најголемата светска сцена и да се врати со медал.
А сè започна на 29 септември 2000 година, со резултат 1:1, судиска одлука и девет минути борба во која Могамед Ибрагимов не смееше да попушти. Историскиот медал беше освоен два дена подоцна, но вратата кон него беше отворена токму тогаш.
