Македонскиот тенор Благој Нацоски доби позитивни оценки од италијанската музичка критика за настапите во „Свадбата на Фигаро“ на сцената на Театарот на операта во Рим. Серијата од осум изведби заврши на 23 септември, но неговата римска сезона продолжува веќе следниот месец со учество во светската премиера на новата опера „Голиот живот“.
Во славната опера на Волфганг Амадеус Моцарт, Нацоски ја толкуваше улогата на Дон Курцио, во продукција што за првпат беше поставена во Италија. Станува збор за прочуената режисерска концепција на германскиот режисер Клаус Гут, создадена за Салцбуршкиот фестивал во 2006 година и подоцна изведувана на повеќе европски сцени.
Дон Курцио што критиката го забележа
Дон Курцио не е најголемата улога во „Свадбата на Фигаро“, но токму кај ваквите ликови се гледа колку еден пејач умее со ограничено сценско време да создаде препознатлив карактер. Италијанските критичари го забележаа токму тоа кај настапот на Нацоски.
Музичкиот магазин Banquo неговиот Дон Курцио го опиша како особено педантен лик, близок до пиранделовскиот Кјаркијаро, истакнувајќи ги ентузијазмот и веселата леснотија во интерпретацијата.
Специјализираниот портал MusicPaper го вброи меѓу успешните членови на ансамблот и оцени дека македонскиот тенор е подготвен за позначајни улоги. „Opera Mundus“, пак, ги издвои Нацоски и Алехо Алварез Кастиљо како добри толкувачи на Дон Курцио и Антонио.
Поединечните оценки се разликуваат во формулацијата, но се совпаѓаат во суштината: Нацоски успеал од споредната улога да создаде јасен, сценски жив и музички сигурен лик.
„Свадбата на Фигаро“ како психолошки лавиринт
Продукцијата била изведена од 15 до 23 септември во историската зграда на римската опера. Со оркестарот и хорот диригирал Емануел Чекнаворијан, а во главните улоги настапиле Герман Олвера, Мартина Русомано, Ервин Шрот, Елмина Хасан, Роберта Мантења и Федерика Гвида.
Режисерот Клаус Гут не ја претставува Моцартовата опера само како лесна комедија на љубовни недоразбирања. Неговата постановка навлегува во желбите, стравовите и скриените односи меѓу ликовите, додека немиот крилест лик Керубим се појавува како олицетворение на љубовната привлечност што ги турка луѓето кон непромислени постапки.
Италијанските медиуми ја оценија продукцијата како успешна средба на Моцартовата музика со сценскиот и психолошкиот свет на Гут. Публиката, според извештајот на италијанската новинска агенција ANSA, со одобрување го поздравила целиот вокален ансамбл.
Враќање на сцената на која започна меѓународната кариера
Римската опера има посебно место во кариерата на Благој Нацоски. Токму на оваа сцена, во февруари 2003 година, тој го остварил своето оперско деби како Артуро во „Лучија од Ламермур“ на Доницети, под диригентската палка на Даниел Орен.
Во следните две децении настапувал во Миланската скала, Баварската државна опера, операта во Цирих, њујоршката Сити опера, театрите во Токио, Брисел, Франкфурт, Варшава, Прага, Сао Паоло и на Салцбуршкиот фестивал.
Враќањето во Рим затоа не е само уште еден ангажман во неговиот календар. Тоа е продолжување на професионалната врска со сцената од која започнала неговата меѓународна оперска приказна.
Светска премиера на „Голиот живот“ во октомври
Следниот римски ангажман на Нацоски е уште позначаен поради тоа што станува збор за целосно ново оперско дело. На 20 октомври во Театро Национале ќе биде изведена светската премиера на едночинката „Голиот живот“ на италијанскиот композитор Матео Д’Амико.
Операта е нарачана од Театарот на операта во Рим и е слободно заснована врз две дела на Луиџи Пирандело – „Човекот со цвет во устата“ и „Потврдата“. Либретото е на Сандро Капелето, а драматургијата ја потпишуваат Капелето и режисерката Чечилија Лигорио.
Благој Нацоски ќе толкува две сценски појави – посетителот и првиот судија. Во ансамблот се и Ануњата Вестри, Марија Грација Скијаво, Омар Монтанари, Марчело Нардис, Роберто Абонданца, Федерико Лонги и Андреа Кончети. Со оркестарот на Римската опера ќе диригира Алесандро Кадарио.
По премиерата на 20 октомври, претставата ќе има уште четири изведби – на 22, 23, 24 и 25 октомври.
Успех што се мери со континуитет
Настапот во „Свадбата на Фигаро“ не треба да се претвора во евтин триумфализам. Вистинската вредност на успехот на Нацоски е во нешто посуштинско: македонски уметник повеќе од две децении е редовно присутен на сериозни европски и светски оперски сцени, работи со врвни диригенти и режисери и добива нови ангажмани во продукции што бараат висока музичка и актерска сигурност.
Позитивните рецензии од Рим се признание за конкретната улога, но светската премиера на „Голиот живот“ е и потврда на професионалната доверба што Нацоски ја изградил во италијанскиот оперски свет.
Од Моцартовата комедија до мрачниот и ироничен свет на Пирандело, неговата римска сезона продолжува со две сосема различни задачи. За македонската култура, најважно е што името на Благој Нацоски повторно стои на програмата на една од најзначајните оперски институции во Европа.
