Од стоеж

Јанѕи од јава во јазол

Се здрвил човек од стоеж
Деноноќен непрестан
На врв на неизвесно време
Обграден со песни тажачки
На луѓе онемени од јадости.

Како да се скаменил
Како да е каменит
Како да му бил стоежот
Последен издив.

Кој го знае го знае
А на оној што не го знае
Може да му докаже погледот
Негов
Вперен во неменлива
И дамнешна и сегашна
И блиска и далечна
Стварност
Несомнено веќе недофатна
Дека некогаш не се знае баш
Од кога до кога
На луѓето онемени од јадости
Им бил предводник.

И тие што го обградиле
Со песни тажачки
Гледани сеедно одблизу
Или оддалеку
Изгледаат исти како него
-Здрвени од стоеж.

ЈАНЅИ ОД ЈАВА ВО ЈАЗОЛ, Грижен, стихозбирка, 9

За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.