Трова

Јанѕи од јава во јазол

Од мене за мене во мене
Меѓу небо и земја сосе огниште
Заживува штотуку роден плод
За сегашност како утрешен сон
Во која собрана подземна сила
На мртви
Конечно ќе излезе ќе избувне
На виделина со сончева песна.

Радо би се замешале во живи
Во блиски и далечни предели
Ничии
Дури да не се препознаваат
Меѓусебно какви што се
Од два разделени света.

Јас со нив не сум и не можам
Како нив да пеам или мислам
Како моментно расположен
Бидејќи трова не може никого
Да насити
Камо ли да прибере околу себе
Други трови
Пред замин во неврат
И на живите и на мртвите.

ЈАНЅИ ОД ЈАВА ВО ЈАЗОЛ, Грижен, стихозбирка, 1

За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.