Надошло некое студно време меѓу топли времиња, та почнало да владее со луѓето, од младо до старо. Не било катаден и катаноќ исто студно. Имало во него денови и ноќи повеќе студни од едни и помалку студни од други, но олку и долго студно не се памети. Токму така, олку и долго студно. Луѓето тоа најмногу го припишуваат на надојденоста.
Ме праша средовечен што стана со старите, дали ќе испоумрат од студот или ќе го преживеат, ќе дочекаат ново топло, може и жешко. Му одговорив дека не сум сигурен, но чинам негде прочитав оти по него ќе има многу постари и стари, одошто помлади и млади. Не сум сигурен, но мислам дека ме разбра.
Човек отсекогаш тешко се справувал со студни времиња.
ТИВКИ КЛОКОТИ, рефлексивни искази, 131
Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено какво било преземање, копирање, објавување или преработка на делови или цели содржини од овој портал без претходно одобрение од авторот, редакцијата и/или издавачот. За секоја повреда на авторските и сродните права, Паноптикум го задржува правото да побара надомест и соодветна правна заштита.
Уредничка напомена: Во подготовката на содржината може да се користи дигитална/AI асистенција како помошна алатка за јазична, структурна, истражувачка или визуелна обработка. Финалниот текст е уреднички прегледан и објавен под одговорност на авторот и/или редакцијата. Главната илустрација на написот може да биде фотографија, авторска/архивска слика или AI-генерирана концептуална илустрација создадена за визуелна поддршка на текстот.
