Пред гора

Камено небо

Се искачил човек на планина
до пред гора извишена
во тишина
па стои којзнае колку време
може денови ноќи години
може векови
никако да се одлучи дали
да навлезе во неа длабоко
или да слезе во подножјето
и одново да ја искачува
високата планина.

Гората извишена во тишина
му вели да навлезе во неа
таа ќе го поведе по врвица
ќе го доведе до чистина на која
од греди стени и корени
ќе направи куќарка
во која
ќе ги пречекува изгревите
ќе ги испраќа залезите
на сонцето
ќе прави живи и сјајни ѕвезди.

Никако да се одлучи
зашто гората е стара густа
и непробојна.   

КАМЕНО НЕБО, апстрактна поезија/игриви песни, 73

За авторот: Љупчо Димитровски

Долгогодишен радио и ТВ новинар, писател и медиумски уредник со повеќе од 40 години искуство во електронските медиуми. Автор е на над 150 книги и основач на порталот Panoptikum.mk, како продолжение на култната емисија „Паноптикум“, со силен фокус на комуникација и новинарство.

За повеќе написи од авторот кликни тука.