Секого нешто примамува да почне надежно. Дека ќе го заврши совреме, а по време да не го почнува одново или да биде принуден да го продолжува. Некого, пак, еднакво, дури повеќе го примамува нешто што го почнува за никогаш да не го заврши. И затоа дури го прави или создава е во големо искушение. Неретко минува низ многу. И тешки и неизвесни.
Секој е барем одвреме-навреме во искушение да стори нешто што би можело да му значи пресврт во животот, дејствувањето, постојаната работа или создавањето. Тоа е близу до предизвикот, уште поблизу до ризикот. Неретко да. Тоа е добро или лошо? Зависи од многу нешта, а најмногу од личното искуството. Од тоа какво било, па до какво е за пренесување, поначесто за угледување.
Најголемите искуства се со најмногу искушенија и најмногу премрежиња. Искушенијата како тешкотии и мачнотии, со нив поврзана доблеста, а премрежињата со големи, долги и одвај надминати патила.
ТИВКИ КЛОКОТИ, рефлексивни искази, 196
