Panoptikum – авторски став

Зошто Panoptikum не е неутрален

Panoptikum не е создаден за да биде удобен. Ниту за да биде неутрален. Неутралноста, особено во време на пренатрупаност со информации и празни наративи, не е знак на објективност, туку често знак на откажување од одговорност. Да се нема став значи да се прифати доминантната рамка без отпор.

Panoptikum тргнува од поинаква позиција. Тука пишувањето не е обид да се балансираат сите страни, туку да се именува она што често се премолчува. Не затоа што постои апсолутна вистина, туку затоа што постои потреба од искреност. А искреноста секогаш има агол на гледање.

Пишувањето како чин на одговорност

Секој текст е избор. Што ќе се каже, што ќе се премолчи, како ќе се формулира – сето тоа е одговорност. Во јавен простор преполн со автоматизирани мислења, рециклирани фрази и готови ставови, свесното пишување станува редок чин.

Panoptikum не се обидува да биде брз. Ниту да биде прв. Тука пишувањето е обид да се биде точен, да се биде јасен и да се биде чесен кон читателот. Не постои амбиција да се задоволат сите, затоа што таквата амбиција неизбежно води кон празнина.

Од каде доаѓа потребата за став

Потребата за став не доаѓа од желбата да се биде во право, туку од неможноста да се остане рамнодушен. Светот што постојано нè повикува да реагираме брзо, да заземеме страна без размислување и да се вклопиме во готови наративи, истовремено ни го одзема просторот за длабока мисла.

Panoptikum е реакција токму на тоа. Не како контра-позиција по секоја цена, туку како простор за забавување, за сомневање, за поставување непријатни прашања. Ставот тука не е конечен одговор, туку почетна точка за размислување.

Непопуларните прашања како нужност

Постојат теми што ретко се допираат затоа што не носат аплауз. Постојат прашања што не се поставуваат затоа што не се вклопуваат во доминантните дискурси. Panoptikum свесно се движи токму кон тие зони. Не затоа што тие се сензационални, туку затоа што се значајни. Непопуларното не е нужно погрешно, исто како што популарното не е нужно точно. Во време кога видливоста се меша со вредноста, поставувањето непопуларно прашање станува чин на отпор.

Panoptikum како простор, не како платформа

Panoptikum не е платформа во класична смисла. Не е место за собирање кликови, ниту за оптимизирање на вниманието. Тоа е простор. Простор за текстови што не мора да се допаднат веднаш, но имаат намера да останат.

Овој простор не им се обраќа на сите. Тој им се обраќа на оние што сакаат да читаат со пауза, да размислуваат без притисок и да се соочат со сопствените противречности. Panoptikum не нуди утеха, туку јасност. А јасноста понекогаш знае да биде непријатна.

Авторството како ризик

Да се заземе авторски став значи да се прифати ризик. Ризикот да се биде погрешно разбран, да не се согласи секој, да се изгуби дел од публиката. Но, токму во тој ризик се создава доверба. Читателот препознава кога текстот е напишан од потреба, а не од калкулација.

Panoptikum не се крие зад анонимност на мислењето. Иако не секој текст е експлицитно личен, секој носи јасна позиција. Не како догма, туку како одговорно присуство во јавниот простор.

Panoptikum не постои за да го објаснува светот како енциклопедија, туку за да го чита како симптом. И во тој обид авторскиот став не е луксуз, туку предуслов.