Штом впива светлина
каменот е жив
овој заедно со мене
на сон
досега никој никогаш
не му ги протолкувал
срцето и возбудата
затоа што се гледа камен
како камен
кој е појак од човек
му се опира енергично
не му дава со голи раце
да му ја смени формата
никако структурата
ако некој не внимава
на неговите движења
особено на личните
и заедничките намери
во заедница на камења
грамадни зрнени
расфрлани насекаде
на пример наредени
еден врз друг
во самотија на пример
да обградуваат слободи
на неразбрани соседи
во една карпа скрвавена
создател со чекан и длето
прави знаци слова и говор
во молк
за препознавање
на оние што ќе се родат
во нечие идно време.
ОГОН ВО ПУСТОШИЈА, Огон, поетска студија, 32
