Некои сеништа од луѓе
дојдени од разни страни
на свет замислен голем
безграничен непостоен
се собрале околу човек
последен меѓу соништа
безживотни
уште некое време жив
се гледаат се слушаат
сите онемени
пред нова неизвесност
на залез на последен
најдлабок корен
во пустошна земја
што одамна не е корен
туку минливо минато.
Сеништа од луѓе
околу човек последен
танцуваат и пеат
во длабока тишина
меѓу еден огон жив
и многу огнови мртви
со намисла да го замајат
за што полесно и побрзо
да стане еден од нив
па заедно да почнат
да создаваат нов свет
замислен голем
безграничен непостоен
во друга пустошија
со некои други безимени
а заедно самотни
а заедно слепи и неми.
ОГОН ВО ПУСТОШИЈА, Мразнина, поетска студија, 65
Важна напомена: Сите права се задржани. Не е дозволено какво било преземање, копирање, објавување или преработка на делови или цели содржини од овој портал без претходно одобрение од авторот, редакцијата и/или издавачот. За секоја повреда на авторските и сродните права, Паноптикум го задржува правото да побара надомест и соодветна правна заштита.
Уредничка напомена: Во подготовката на содржината може да се користи дигитална/AI асистенција како помошна алатка за јазична, структурна, истражувачка или визуелна обработка. Финалниот текст е уреднички прегледан и објавен под одговорност на авторот и/или редакцијата. Главната илустрација на написот може да биде фотографија, авторска/архивска слика или AI-генерирана концептуална илустрација создадена за визуелна поддршка на текстот.
