Една можност отфрли
далеку секоја друга
откога се загледа
во неизмерно далечна
молња меѓу два огна
и модри очи облачни.

Можност да се стаса
во вистинско време
додека молњата
не удри во земјата
не продре сè до јадрото
нејзино
којзнае до кога во молк
кој ништо не може
да го раздели без знаци
препознатливи
од воини оставени
да се борат до смрт
за лична слобода.

Значи, нема двојба
дека едната можност
е единствена
и мора да ја искористи:
молњата меѓу двата огна
меѓу модри очи облачни
мора да со голи раце
да ја фати  
пред да удри да продре
сè до јадрото на земјата
па од неа да искова меч
двосечен
со кој ќе пробива
свој пат до нов живот.

ЈАНЅИ ОД ЈАВА ВО ЈАЗОЛ, Новота, 71