На 19 февруари, во 20 часот, на камерната сцена на Македонски народен театар беше одбележан значаен театарски јубилеј – 100-та изведба на комедијата „Кец на десетка“ – јубилеј што не се мери само во бројка, туку во траење, доверба и континуирана љубов од публиката.
Девет години по премиерата, претставата сè уште дише со истата сценска прецизност и енергија. Ретко која продукција успева толку долго да остане свежа, комуникативна и актуелна, а „Кец на десетка“ го направи токму тоа – ја претвори камерната сцена во место каде смеата е искрена, а аплаузот- заслужен.
Во сржта на приказната стои едноставна, а толку препознатлива ситуација: едно сосема нормално семејство се подготвува да го запознае идниот зет. Во тие моменти, се очекува сите да бидат најдобрата верзија од себе – да ги потиснат слабостите, да ги скријат внатрешните проблеми, да не дозволат ни сенка од реалноста да излезе на површина. Дури и ако нештата се на раб на развод, ако карактерите не се баш најсјајни, ако вистината чука на врата – мисијата е јасна: да се остави впечаток.
Но, како што сугерира драматургот Митко Бојаџиски, ако некој сам се доведе во заблуда – вие не сте виновни. Важно е само едно: работите да не излезат од контрола. А токму во обидот да се задржи контролата, настанува хаосот. Токму таму се раѓа комедијата.
Темата е блиска, речиси секојдневна. Ситуациите имаат силен комичен потенцијал, а текстот вешто ги извлекува на површина сите апсурди, недоразбирања и карактерни судири. Хуморот е природен, спонтан, сочен во дијалозите и жив во актерската интерпретација. Сцената комуницира директно со публиката – без дистанца, без вештачка бариера.
Актерската екипа со години ја носи оваа приказна со истата посветеност:
- Таткото Доксе го игра Александар Микиќ, со прецизна мера помеѓу авторитет и комична неснаодливост.
- Мајката Грациела, во интерпретација на Тања Кочовска, внесува темперамент и силен сценски импулс.
- Ќерката Ана ја толкуваат Нина Деан или Софиа Насевска-Трифуновска, носејќи младешка динамика и емотивна линија.
- Тоше, ликот што ја разбранува семејната рамнотежа, го игра Ивица Димитријевиќ, со препознатлива сценска енергија.
Зад актерската игра стои цврст креативен и технички тим. Извршен продуцент е Виктор Рубен. Сценографијата ја обликува Татјана Блажевска-Христова, костимите ги потпишува Ивана Каранфиловски-Уруговска. Колективната режија на Драган Спасов-Дац и Јордан Симонов ѝ дава на претставата јасен авторски печат и препознатлив сценски шарм.
Особен белег има и насловната нумера „Кец на десетка“, инспирирана од песната „Only You“ на Yazoo, со текст, аранжман и продукција на Александар Митевски, а изведена од Тања Кочовска, Нина Деан, Драган Спасов-Дац, Александар Микиќ и Ивица Димитријевиќ. Музичкиот момент дополнително ја заокружува атмосферата и го засилува контактот со публиката.
Во техничката реализација учествуваат инспициентот Александар Рајковски, суфлерот Зорица Благоевска, светло-мајсторите Игор Ѓеоргиев и Игор Митревски, тон-мајсторот Александар Арсиќ, гардероберката Валентина Чонкова, реквизитерот Златан Бојчевиќ, како и фризерот и шминкер Бранка Пљачковска. Плакатот е изработен од Срѓан Јаниќијевиќ.
Мисијата, како што вели драматургот, е едноставна: публиката да дојде, да ужива, да си замине насмеана и задоволна – и утредента да раскаже каде била и колку убаво си поминала.
Стотата изведба покажа дека таа мисија е исполнета. „Кец на десетка“ не е само комедија, туку сценска навика, ритуал на смеа и доказ дека кога текстот, режијата и актерската енергија се во вистинска синхронизација, претставата може да живее долго – и да продолжи да освојува нови генерации публика.
