Вештачката интелигенција најчесто ја гледаме преку нејзините спектакуларни можности: побрзо пребарување, автоматизирано пишување, анализа на податоци, генеративни алатки, нови модели на работа и комуникација. Но зад тој дигитален слој стои нешто многу поконкретно, потешко и помалку романтично – огромна инфраструктура од податочни центри, сервери, ладење, електрична енергија и, сè почесто, сопствени извори на напојување.
Текстот што го пренесуваме од Емитер отвора токму такво прашање: колку навистина е „нематеријална“ технологијата што секојдневно ја користиме? Истражувањето на Wired, на кое се повикува написот, покажува дека дел од новата инфраструктура поврзана со ОпенАИ, Мета, ЕксАИ и Мајкрософт може да произведува емисии споредливи со годишниот јаглероден отпечаток на цели држави. Според Wired, проценките се темелат на документи за дозволи за емисии кај проекти што користат природен гас за напојување податочни центри.
Затоа ова не е само технолошка вест. Тоа е предупредување дека дигиталната иднина има физичка цена – и дека прашањето за ВИ не е само што може да направи, туку и што троши додека го прави тоа.
Уште еден еко-проблем на ВИ – податочните центри произведуваат огромни количини стакленички гасови
Според истражувањето спроведено од Wired, единаесетте нови податочни центри коишто се во изградба, наменети за ОпенАИ, Мета, ЕксАИ и Мајкрософт, значително ќе ги зголемат емисиите на стакленички гасови.
Проблемот со големата потрошувачка на енергија во податочните центри не е само прашање на обезбедување соодветна инфраструктура. Станува збор и за огромни количини стакленички гасови што се испуштаат во атмосферата, што го потврдуваат податоците објавени од Wired.
Податоците покажуваат дека проектираната количина на емисии што ќе потекнуваат од идните центри на ОпенАИ, Мета, ЕксАИ и Мајкрософт ќе ја надмине годишната емисија на јаглерод диоксид на Мароко во текот на целата 2024 година. Тоа изнесува околу 129 милиони тони јаглерод диоксид годишно.
Интересно е што технолошките компании се обидуваат да ги заобиколат ограничувањата на енергетскиот систем на САД така што градат сопствени гасни електрани, наменети исклучиво за напојување на податочните центри.
Ова покажува дека развојот на вештачката интелигенција не се рефлектира само на мноштвото технолошки области од животот, туку има и реално влијание врз климатските промени, кои во моментов не се доволно ублажени од страна на големите корпорации.
Наш коментар
Најголемата заблуда за дигиталниот свет е дека е лесен, чист и речиси невидлив. Но секоја пребарувачка операција, секој модел, секој нов систем што бара пресметковна моќ се потпира врз конкретна енергетска основа. Ако таа основа сè повеќе се гради врз гасни електрани и затворени енергетски решенија за корпорациски потреби, тогаш дебатата за ВИ мора да излезе од просторот на технолошкиот ентузијазам.
Прашањето веќе не е само дали вештачката интелигенција ќе го промени човековиот труд, образованието или медиумите. Прашањето е и дали нејзиното забрзано ширење ќе создаде нова индустриска сенка врз климата. Токму затоа ваквите податоци се важни: тие ја враќаат технологијата од апстракција во реалност.
Редакциска напомена: Текстот е преземен со дозвола од оригиналниот извор Емитер. Оригиналниот напис можете да го прочитате на веб-страницата на изворот.
