Битола неделава не е само град на сеќавања, туку и град што повторно дише со филм. „Неделата на франкофонскиот филм“ во Битола почна во понеделникот, на 6 април 2026, во малата сала на Центарот за култура, со проекцијата на швајцарскиот филм „Тивок бунт“ (À bras-le-corps) на режисерката Мари-Елса Сгуалдо. Зад отворањето стои Амбасадата на Швајцарија, а настанот е дел од пошироката франкофонска програма што годинава повторно ја поврзува Битола со европскиот филмски простор.
Фестивал што не нуди само филмови, туку и културен пулс
Ова не е обична серија проекции. Според програмата на Францускиот институт во Скопје, битолскиот дел од „Неделата на франкофонски филм“ се одржува од 6 до 9 април 2026, како продолжение на скопската програма што се одвиваше од 30 март до 5 април. Тоа значи дека Битола не е споредна станица, туку важен пункт на една поширока културна мапа што ја носи франкофонијата поблиску до домашната публика.
„Тивок бунт“ како силен избор за отворање
Има нешто мошне прецизно во изборот токму „Тивок бунт“ да го отвори овој циклус. Филмот е швајцарско-белгиско-француска продукција од 2025 година, долг 96 минути, и веќе имал светска премиера во септември 2025, а бил претставен и во програмата Venezia Spotlight на Венецискиот филмски фестивал. Тоа му дава тежина на самиот почеток на фестивалот во Битола – не како протоколарен старт, туку како внимателно избрана порака.
Што следуваше по отворањето
Според јавно објавените информации, по „Тивок бунт“ следуваа и „Кога доматите се сретнаа со Вагнер“ на 7 април, во организација на Амбасадата на Грција, како и „Марија, кралицата на Романија“ на 8 април, во организација на Амбасадата на Романија. Организатори на целата манифестација се Францускиот институт во Скопје и Амбасадата на Франција, во соработка со амбасадите на земјите-членки на Меѓународната организација на Франкофонијата и повеќе домашни партнери, меѓу кои НУ Центар за култура Битола и Кинотеката.
Зошто вакви настани му требаат на град како Битола
Во време кога културната понуда често се сведува на брза содржина и уште побрзо заборавање, ваквите филмски недели се потсетник дека публиката сè уште сака внимателно селектирана програма, европски контекст и чувство дека е дел од нешто поголемо. Франкофонскиот филм во Битола не доаѓа само да се изгледа – доаѓа да отвори разговор, да создаде ритам и да му даде на градот уште една причина да остане препознатлив како културна сцена, а не само како носталгична адреса.
