Новата, трета и воедно последна сезона на „Сенке над Балканом“ почна да се емитува на 4 април на TV Nova, но вниманието на дел од публиката не се задржа само на приказната. На крајот од секоја епизода се појавува кратко известување што не делува како обична одјавна шпица, туку како јасна порака дека патот до екранот не бил ни лесен ни мирен.

Кога одјавната шпица станува коментар

Во таа порака, покрај стандардните благодарници, се наведуваат и институции за кои продукцијата тврди дека не дозволиле снимање. Според објавата на „Данас“, меѓу спомнатите се Владата на Србија, Народното собрание, Народната банка на Србија, Народниот театар во Белград, како и неколку воени и индустриски локации. Така, една телевизиска одјава се претвори во нешто повеќе од продукциска забелешка – во коментар за условите во кои денес настануваат големи регионални серии.

Што открива ова за снимањето

Драган Бјелогрлиќ веќе зборуваше дека третата сезона била особено тешка за реализација. Во интервју за N1 тој посочи дека дополнителен проблем било тоа што за одредени локации, особено државни институции, не било можно да се снима. Затоа дел од сцените морале да се решаваат на други места и со други продукциски компромиси, што за епохална серија од ваков обем не е ситница.

Историска приказна што се враќа во сегашноста

Третата сезона е сместена во 1938 година, во време на политички интриги, државни игри и темни договори. Но токму пораката на крајот ја враќа приказната во сегашноста. Наместо да остане само историски трилер, „Сенке над Балканом“ испраќа и друга порака – дека сенките не се само тема на сценариото, туку и дел од амбиентот во кој денес се создава културата.