Мора да стаса до планинана
пред него
без оглед дали е таа
граница на пустошијава
или зад неа таа продолжува
да биде што е.

Секако ќе стаса дури е ден
можеби негов последен
па ќе подише во нејзиното
подножје
ќе прибере сила
па ќе ја искачи
до под врвот нејзин
највисок
на кој веќе неколку ноќи
сони жив кладенец
само за него.

Да знае дека планинана
пред него
е среде пустошијава
значи продолжува иста
за неа.

Само кога би знаел.  

ОФОН ВО ПУСТОШИЈА, Замислувања, поетска студија, 75