Не може нигде никогаш
без рамновесие човек
колку во себеси со молк
толку повеќе во збор
од други пред други.

Тоа особено треба
да се има предвид кога
во ограничен простор
додека има време
отворено срце живее
за да продолжи откако
ќе заврши претставата
на животот.

Токму поради
нужното рамновесие
во себе
со молк повеќе во збор
од други пред други
нигде никогаш
претставата содржи
мигови на неизвесност
некогаш повеќе страв
од исчекување
кои на крајот мораат
да исчезнат во оган
ненадеен.

ПРЕПЕВ НА ПЕВ И ПОВЕВ, Сетне, поетска инсталација, 59