НЕМА НИШТО АКО НЕМА НЕШТО. НАЈПРВИН ЗАТОА ШТО НИШТОТО Е ОБИЧНО НАСПРОТИ НЕШТО, А ПОТОА ОД ПРИЧИНА ШТО НЕШТОТО НАЈПРВИН ГО НЕГИРА НИШТОТО.

НАЈПРОБЛЕМАТИЧНО ЗА НИШТОТО Е ОНА ПРЕД НЕГО И ПО НЕГО. ОБИЧНО ИМАЛО НЕШТО ШТО ЗАВРШИЛО, БИЛО ДОДЕКА БИЛО, МОЖЕ И НИКОГАШ ДА НЕ БИЛО, ПА ПО НЕГО ДА НЕМА НИШТО.

ШТО СЕ ОДНЕСУВА, ПАК, НА НИШТОТО ПО НЕГО, ПРВО СЕ ПОСТАВУВА ПРАШАЊЕТО КОГА ПО НЕГО ПАК ЌЕ ИМА НЕШТО. ПРИТОА, ТРЕБА ДА СЕ ЗНАЕ ДЕКА НИШТОТО МОРА СОВРЕМЕ ДА СЕ СПОЗНАЕ КАКО ЗАВРШЕНО ИЛИ ПРЕД ЗАВРШУВАЊЕ, ПРЕД КРАЈ,  НО ИСТОВРЕМЕНО ВО НЕГО СЕ ПРЕПОЗНАВА НЕШТОТО КАКО ЗАРОДОК.

ИНАКУ, ОДАМНА Е ЗАТВРДЕНО ДЕКА НИЕДНО НИШТО НЕМА СВОЕ НИШТО, ВО КОЕ ДА СЕ ПРОДОЛЖИ, НИТУ ИМА НИШТО ПО НЕКОЕ ИЛИ НЕЧИЕ НИШТЕЊЕ   

НАСЛОВИ (СЀ ВО НАСЛОВ), насловна проза, 55