Во овие народни песни љубовта не се кажува со големи признанија, туку со облог. Момче и девојка не седнуваат да разговараат за чувства; тие се мерат. Еднаш во постела, другпат на нива. Еднаш во воздржаност, другпат во работа. И токму затоа песните се толку живи: љубовта во нив не е украсена, туку испробана.

Во „Облог се чинеле лудо ем девојка“ еротската напнатост е поставена со речиси театарска едноставност: двајца млади треба да спијат „три дни и три ноќи“ на едно место, на една перница, без да се задеват. Момчето го става во облог својот брз коњ, девојката својот сандук со прикија. Но песната веднаш ја превртува очекуваната народна слика: момчето заспива „како лудо јагне“, а девојката не може да заспие. Таа се врти, немирна е, и на крај самата го буди: „Стани лудо, стани, јас сум посмеала, / и коњо е твојо, и јас сум ти твоја“. Поразот станува признание, а признанието – победа на желбата над договорот.

Во песните за наджнивањето љубовта се префрла од постелата на нивата. Таму нема перница и ругузина, туку „голема нива“ и „бела пченица“. Момчето и девојката треба да се измерат во трудот: кој кого ќе наджнее, кој е посилен, побрз, повешт. Но и овде облогот не е само натпревар. Тој е начин младите да се доближат еден до друг без директно да ја признаат привлечноста. Во народната песна работата често е јазик на љубовта: раката што жнее, срцето го открива.

Особено убава е сликата на девојката што не е само предмет на додворување, туку активен играч. Во едната песна таа победува со труд – нажнала повеќе снопови од момчето. Во другата, пак, таа е „итра и разумна“: го праќа момчето по вода, му краде снопови и така ја добива играта. Тоа не е проста измама, туку народна поетска насмевка. Девојката не е немоќна, не е пасивна, не чека само да биде избрана. Таа мисли, дејствува, се снаоѓа. Љубовта тука не е покорување, туку игра на умот и желбата.

Овие песни ни покажуваат дека народната еротика има мерка и духовитост. Не е груба, не е празна, не е сведена на тело. Таа знае дека меѓу момчето и девојката најчесто стои нешто трето: облог, работа, шега, срам, досетка. Така чувството станува прифатливо за заедницата, но не ја губи својата жештина. Напротив, колку повеќе се одложува, толку повеќе се слуша.

Зад нивната едноставност се крие една стара мудрост: љубовта не се случува само во зборот „те сакам“. Понекогаш таа е во немирната ноќ, во украдениот сноп, во повикот на жетва, во смешниот пораз што двајцата го посакувале. Народната песна затоа не ја идеализира љубовта – ја остава да биде човечка: малку срамежлива, малку итра, малку натпреварувачка, но секогаш жива.

Облог се чинеле лудо ем девојка

Облог ми чинеле лудо ем девојка
на едно да спијат три дни и три ноќи,
н’ една ругузина, на една перница,
на едно да спијат,да не се задеват.
Момчето таксало своја брза коња,
момата таксала,сандук со прикија.
Момчето заспало како лудо јагне,
момата легнала,сон не ми ја фаќа,
туку се расфрла од рано на рамо,
туку се расфрла,ем разговара:
„Стани лудо, стани, јас сум посмеала,
и коњо е твојо,и јас сум ти твоја“.

Мома и момче се наджниват

Легнало девојче,
на пак на раскопак,
на друм да задруми.
Лудо поминало,
та девојче буди:
-Стани, моме стани
на жетва да д‘идеме,
на голема нива,
на бела пченица,
жетва да жниеме,
да се наджниваме,
да видиме,моме
кој кого ќе наджне,
Станаа,ојдоа
на голема нива,
на бела пченица,
та жнаа што жнаа,
момче е нажнало
двеста и два снопа
моме е нажнало
триста и три снопа?

Девојче и беќарче

Заспало девојче,
близу крај беќарче,
беќарче ја буде:
-Бре стани девојче,
та девојче буди:
да би не станало!
Лели ќе идеме,
на голема нива?
Нели ќе жнееме,
белата ‘ченица?,
Ќе се наджниваме,
кој е се наджнее,
тој ќе се заљубе!
Па се облагале.
Момата наджнала,
двесте и два снопа,
момче е нажнало
двеста и два снопа
момчето нажнало
триста и три снопа.
Момата е итра
итра и разумна,
прати го на вода,
снопове украде,
па дојде од вода
сноповете бројат:
Момчето наджнало
двеста и два снопа
момата нажнала
триста и три снопа
па се заљубиле?