Неколку американски воени авиони биле оштетени при иранскиот ракетен напад врз воздухопловната база „Мувафак Салти“ во Јордан во ноќта меѓу 8. и 9. септември. Според информации на Си-Би-Ес, пренесени и од Ројтерс, еден А-10 „Тандерболт“ бил тешко погоден, а околу осум борбени авиони Ф-15 претрпеле полесни оштетувања.
Нападот е уште еден знак дека директната конфронтација меѓу САД и Иран сè подлабоко ги вовлекува воените бази и сојузничките држави во регионот. Јордан, кој со години има блиска безбедносна и воена соработка со Вашингтон, повторно се најде на линијата на огнот.
А-10 тешко оштетен, Ф-15 повторно ставени во употреба
Според изворите на Си-Би-Ес, погодениот А-10 „Тандерболт II“, познат и како „Вортог“, останал без едно крило. Околу осум авиони Ф-15 биле полесно оштетени, но подоцна биле вратени во оперативна употреба. Засега нема информации дека американски војници загинале во овој напад.
Податоците за конкретната штета врз авионите потекнуваат од извори запознаени со ситуацијата, а не од официјално соопштение на американското Министерство за одбрана или на Централната команда на САД. Тоа е важна разлика: штетата е објавена од повеќе медиуми, но деталите за неа сè уште не се претставени како официјален американски биланс.
Јордан соопшти дека пресретнал 18 од 20 ракети
Јорданските вооружени сили соопштија дека противвоздушната одбрана дејствувала врз 20 балистички ракети насочени кон земјата. Според јорданските податоци, 18 биле пресретнати и уништени, додека две паднале во ненаселени подрачја. Во тој биланс не беа пријавени човечки жртви.
Американските сили во Јордан, според информациите објавени од Си-Би-Ес, употребиле повеќе од 30 ракети-пресретнувачи од системот „Патриот“. Фактот дека дел од иранските ракети сепак предизвикале штета на авиони покажува дека дури и силната повеќеслојна противвоздушна одбрана не значи целосно затворање на небото над една воена база.
Иранската Револуционерна гарда соопшти дека цел на нападите биле објекти поврзани со американското воено присуство, меѓу нив базата „Мувафак Салти“, позната и како Ал-Азрак. Техеран тврдеше дека биле погодени простори за одржување, подготовка и распоредување борбени авиони. Иранските тврдења за размерот на нанесената штета не треба да се изедначуваат со независно потврдените податоци.
Нападот следуваше по американското уништување на 5 ирански танкери
Новата размена на удари дојде непосредно по американска операција против ирански танкери. Централната команда на САД соопшти дека на 8. септември американските сили уништиле пет ирански танкери за сурова нафта, откако Иранската револуционерна гарда во претходните два дена двапати се обидела со балистички ракети да погоди американски воен брод.
Според американската команда, нападнати биле танкерите „Кавиз“, „Шарминар“, „Хоризон 1“ и „Риеско“ во Оманскиот Залив и „Дерија“ во близина на островот Харк. Екипажите, според истото соопштение, биле предупредени да ги напуштат бродовите пред тие да бидат погодени. Вашингтон ги поврзува овие пловила со мрежа преку која, според неговите тврдења, се финансира Иранската револуционерна гарда и нејзините сојузници.
Зошто „Мувафак Салти“ е толку важна цел
Базата кај Ал-Азрак има многу поголемо значење од местото на кое се наоѓа. Таа е дел од пошироката американско-јорданска воена инфраструктура и се користи како важен логистички и воздушен центар за американските операции во регионот. Според Асошиејтед прес, договорот за одбранбена соработка меѓу Аман и Вашингтон им овозможува на американските сили пристап до 12 воени локации во Јордан.
Токму затоа ударите врз американските позиции во Јордан имаат двојна тежина. Тие се насочени кон американски воен капацитет, но истовремено ја изложуваат и територијата на сојузничка држава на последиците од конфронтацијата. Јорданските власти инсистираат дека земјата има право самостојно да ја води својата безбедносна политика и дека не сака да стане страна во пошироката војна.
Оштетувањето на американските авиони само по себе не го менува воениот баланс. Поважно е она што нападот го открива: американско-иранската пресметка веќе не се ограничува на море или на цели во Иран, туку се пренесува врз бази распоредени низ поширокиот Блиски Исток. Со секоја нова размена на ракети, просторот меѓу ограничена одмазда и поширока регионална ескалација станува сè потесен.
