191. Гнилеж

Растура ветриште
смрдеа на гнилеж.

192. Дно

Паѓаш на свое дно
сам и со тебе исти.

193. Пеат

Луѓе со птици пеат
за изгревни разделби.

194. По нас

Ништо по нас, во нас
и за нас не останува.

195. Можеби

Ќе те сретнам ли негде
на мојот пат во беспаќе.

196. Вистини

Колку ли наши голи вистини
сокривме во безмерни тишини.

197. Безбрежни

Одамна безбрежни никако
не вкрстуваат свои патишта.

198. Најдобро

На раздел од многу времиња
јас што бев некогаш, самовило.

199. Тежест на спомени

Врзоп клучеви за клучалки
низ кои ѕиркаат осаменици.

200. Улица

Една улица во град кој
се извишил над облаци.

БИДУВА, поезија/двостишија