55. Слика
Еве слика што се движи
нанапред и наназад
менувајќи ја
својата содржина
ту со сè живо во неа
ту со сè мртво
ту со сè што зрее
и презрева мигум.
Слика на некој сликар
кој живеел
помеѓу многу векови
минати
на една негова
единствена игра.
Црна слика со сончеви
изгреви и залези
на сите страни.
56. Во движење
Нема човек меѓу луѓе
кој се движи непрестано
кон негде кон сегде
може и кон нигде
без здив.
Не од вчера или од утре
како од денес
туку од раѓање до смрт
без здив.
Затоа што секој човек
меѓу луѓе
ита кон само негова цел
недостижна.
57. Дали биле
Он и она не знаат
дали биле некогаш
овде и сега
додека се случуваат
мигновени промени
во плитки и длабоки
корени
на дрвја разгранети
источни.
Он и она не мислат
дека биле некогаш
каде било
кога им се случиле
ненадејности
во нивната љубов
откако се разделиле
премалени по ноќ
огнена
на страсни игри.
СЕКИДНЕВИЕ, Расположби, поезија/припеви
