Царот со тројцата синои и трите јаболкници

0
24

Си имал еден цар тројца синои и си имал во царската бавча три јаболкници што му раѓале секоја година по едно јаболко позлаќено. Арно ама не беше се сторило к`смет за да скинит за многу години нити едно јаболко, чунки излегуала една животинка одземи и `и кинела јаболката.

Му текнало на царот една година, та му заповедал на поголемиот му син за да вардит ноќта кога ќе се роделе јаболките, за да не `и скинит животинката.

Пошол син му да `и вардит и од полноќ после заспал. Коа се разбудил, `и нашол јаболките скинати.

Другата година го пуштил стредниот му син. И тој не довардил.

Треќата година го пуштил помалиот син. И тој по полноќ после ватило да го навалуа дремка и за да не се успиет, си го насекол малио прс, за да го болит и да довардит јаболката.

Како што демнел, видел една лична девојка кај идит за да `и скинит јаболката; не дотрајал за да се качит, и рипнал за да ја ватит. Трештила таа да бега, тој по неа се стрчал и чупата влегла во еден сув бунар и момчето по неа. Слегла таа дури на долна земја и тамо ја ватил.

-Е, бре момче, што ти е меракот што ме ваќаш? Али за невеста ме сакаш да ме чиниш? Ако ме сакаш, земи ме, чунки и јас те сакам, чунки ти си бил јунак што `и доварди јаболката.

-Арно девојко, би те зел, ама имам двајца браќа постари од мене, да нив треба прво да `и оженам, да после да се женам-је рекол.

-Ха, тамам-му рекла-асли јас имам две сестри постари, нив да му `и даиме на браќа ти.

Го зела за рака и го однесла кај сестри и, му кажала сите зборои што `и сториле, и тие кандисале. Откога `и врзале сите зборои, се качил царцкио син на горна земја и му кажал на браќа си оти `и свршил за некои девојки од долна земја. Арно ама кога дошол кај бунарот за да влезит царцкио син, гледат скалите, што беа понапред, беа се изурнале. Измислија за да го врзат со ортома, да го пуштат удолу и и така напраија. И пошол кај чупите, та ја врзал постарата и му ја подал угоре за да ја истргаат. Така и стредната. Најпосле ја врзал и помалата, негоата свршеница.

-Слушај вамо-таја му рекла-арно ќе ме истргаат мене браќа ти, туку да не нешто останиш ти овде, чунки бидејќи јас полична од сестри ми, можи да ти завидат браќа ти оти ти мене ќе ме имаш. Ај, на ти го ова огледало и ако останиш овде, опули се во огледалото и ќе излезит еден Арап, та ќе те прашат што сакаш да ти напраит. И ти речи му, нека те изваит на горна земја, и тој ќе те изваит.

И вистина така се сторило.

Откоа го изваил Арапот на горна земја, кога си ошол дома, гледат оти постариот му брат се готвил да ја венча помалата сестра, чунки беше полична од постарата, а постарата ја готвел за измеќарка. Откога дошол помалиот брат, се пострамиле постарите на злото што му го сториле на малиот брат наместо негоото добро. Со се тоа зло што му го сториле, пак тој не му вратил зло, ами `и простил.

И сите тројца си зедоа по една сестра и си останаа секој на местото, само татко му пишал за по смртта тој на столот да останит за цар и господар.

There are no comments yet

× You need to log in to enter the discussion