Од класици до класицизам

0
55

Класиците во стариот Рим биле граѓани од прва класа, а подоцна со тој термин се означувале истакнати писатели од грчката и римската оставнина.

Во модерните книжевности класици се писатели кои пишувале угледувајќи се на старогрчките и римските писатели, или оние чии дела според вредноста спаѓаат во прв ред.

Класичен– доаѓа од латинскиот classicus и најнапред се однесувал на класиците или потекнувал од нив.

Во времето на хуманизмот тоа е раширен атрибут за сѐ што ѝ припаѓа на грчко- римската антика (која хуманистите ја сметаат за недостижен културен пример). Оттаму и називите класични писатели, класична филозофија.

Во потесна смисла со класично се нарекуваат „златните доба“ на антиката, т.е. периодите кога се создадени највредните дела на античката книжевност и уметност (Периклово, Августово доба).

Подоцна придавката класичен почнува да означува сѐ она од книжевното и уметничкото творештво на минатото што се одржало како трајно вредно, примерно, но што е и преовладано со современото, модерното.

Класицитет– она што е примерно, недостижно, на пример стил.

Класични јазици– израз кој во најопшта смисла се употребува за античкиот грчки и латинскиот книжевен јазик, а посебно за она време во развојот на тие јазици кога на нив се создадени највредните книжевни дела.

Во проширена смисла со класични се нарекуваат и други, обично постари јазици, за да се означи онаа нивна фаза кога граматички и лексички се зацврстиле и биле особено плодни со книжевни производи (санскрт, пехлеви, класичен арапски итн.). На класичната фаза на јазиците ѝ се спротивставуваат архаичната (преткласична) и декадентната (посткласична) фаза.

Класицизам– стил во ликовните уметности, архитектурата, музиката и книжевноста, на кој средишен модел им е уметноста на Елада и Рим, а главно начело му е барањето за објективност, строгост на формата и едноставност.

За разлика од ренесансата или чистата класика, уметноста на класицизмот не им се обраќа директно на примерни дела и канони на антиката, туку посредно преку рецепторската и пропишувачката естетика.

Иако траги на класицизмот се чувствуваат веќе во доцната ренесанса, неговиот полн процут се случува во 18. век (особено во Франција, Англија, Германија), додека влијание се чувствува и во различни неокласични и филокласични струи од првата половина на 20-от век.

Лино обраќање:
Господа и Дами политичари, не ќе е лошо и во вашиот најголем активитет да најдете малку време и да прочитате некое дело од домашен или странски класик. Којзнае, може ќе ви помогне во политиката, по некое ниедно време, да станете во најмала рака (или нога) класични.

There are no comments yet

× You need to log in to enter the discussion